بی تو همرنگ صحرا، با تو دریا می شوم
زشت بودم از اَزل، من با تو زیبا می شوم
بی تو چشمی پر زِ نم، هر روز و شب نالم ز غم
بی تو در گرداب غم، بیچاره تنها می شوم
دلبرا! از داغِ دوری از که خواهم من پناه؟
روبه رویم گر نباشی بی تو رسوا می شوم
زلف عنبر بویِ او در یادِ من تا زنده ام
بی رخش فرسوده ام یا نا شکیبا می شوم
گر سخن هایی کند با من نگارم ای خدا
درهمان افسرده حالی من به صحرا می شوم
