سینوزیت

آیا تا بحال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده اید.

این بیماری از بیماریهای شایع است و از آنجا که تعدادی از موارد بیماری با سرماخوردگی یا حساسیت اشتباه گرفته می شود و فرد به پزشک مراجعه نمی کند، شیوع آن بیشتر از مواردی است که تشخیص داده می شود.

برای اینکه شما در مراحل اولیه بیماری متوجه ابتلای خود به سینوزیت شوید باید به سؤالات زیر پاسخ دهید. اگر به ۳ مورد سؤالات پاسخ « بله » دارید، احتمالاً مبتلا به سینوزیت شده اید و باید به پزشک مراجعه کنید. علت سینوزیت می تواند از عفوت با باکتری، قارچ و یا التهاب در نتیجه حساسیت  باشد ولی در هر صورت مراجعه به پزشک ضروری است.

۱-  آیا با فشار بر روی گونه های خود دچار درد می شوید؟

۲-  آیا از سر درد رنج می برید ؟

۳- آیا دچار گرفتگی و احتقان بینی شده اید؟

۴- آیا ترشحات بینی شما غلیظ و برنگ زرد – سبز می باشد ؟

۵-  آیا مبتلا به تب خفیف ( ۸/۳۷-۲/۳۷ ) می باشید ؟

۶- آیا تنفس شما بد بو شده است ؟

۷- آیا در دندانهای بالائی خود احساس درد می کنید ؟

همانطور که گفته شد اگر به ۳ مورد جواب مثبت بود باید به پزشک مراجعه کرد تا احتمال ابتلا به سینوزیت بررسی شود .

سینوزیت چیست ؟

سینوزیت حاد باکتریائی، عفونت حفرات سینوس است که به باکتری آلوده شده اند. این بیماری معمولاً در پی یک سرماخوردگی ، حملات حساسیت  و با تحریک توسط آلوده کننده های محیطی ایجاد می شود و بر خلاف سرماخوردگی و یا حساسیت ، تشخیص و درمان سینوزیت با پزشک بوده و به آنتی بیوتیک نیاز دارد. تا هم عفونت درمان شده و هم از ایجاد عوارض بعدی جلوگیری شود.

در حالت عادی ترشحات داخل سینوسها به درون فضای بینی تخلیه می شود و در هنگام ابتلا به سرماخوردگی و یا حساسیت  ، سینوسها ملتهب شده و در تخلیه ترشحات خود دچار مشکل می شوند که این قضیه می تواند باعث احتقان و سپس عفونت سینوس شود. تشخیص سینوزیت حاد پس از معاینه و پرسشهای پزشک در مورد علائم شما داده می شود ممکن است از عکس رادیولوژیک سینوسها و گاهی نمونه ترشحات سینوس شما برای آزمایش وجود باکتری در آن استفاده شود.

چه موقع سینوزیت حاد تبدیل به سینوزیت مزمن می شود ؟

اگر فرد بطور مکرر مبتلا به سینوزیت حاد شود و یا عفونت سینوس او برای مدت ۳ ماه یا بیشتر باقی بماند ممکن است به سینوزیت مزمن تبدیل شود. علائم سینوزیت مزمن ممکن است خفیف تر از نوع حاد باشد ولی عدم درمان سینوزیت مزمن می تواند باعث آسیب و تخریب سینوسها و استخوان گونه شود که گاهی ترمیم آن نیاز به جراحی خواهد داشت.
 

سیـنوزیت(sinusitis) بـه عـفـونـت، التـهـاب و تـورم مـخـاط یـك یـا تـمام سینوسهای مجاور بینی اطلاق میگردد.
سینوسهای مجاوربینی(paranasal sinuses):

حفره های توخالی و پـر از هـوایی هستـنـد كـه در مـیان استخوانهای صورت و جمجمه قرار گرفته و با حفره بینی در ارتباط می بـاشنـد.

در هـر طــرف صورت ۴ عدد سینوس وجود دارد كه عبارتند از:
۱- سینوسهای فكی (maxillary sinuses):در زیر چشمها و در استخوان گونه واقع میباشند.
۲- سینوسهای پیشانی(frontal sinuses):در بالای چشمها و در استخوان پیشانی واقع میباشند.
۳-سینوسهای اتموئید و یا پرویزنی(ethmoid sinuses):بین چشمها و بینی و در استخوان پرویزنی واقع میباشند.
۴- سینوسهای شب پره ای(sphenoid sinuses):در پشت سینوس پرویزنی و چشمها و در مركز استخوان جمجمه زیر غده هیپوفیز واقع میباشند.
پیدایش و رشد سینوسها:
۱-سینوسهای پیشانی تا سن ۵-۱۰ سالگی وجود ندارند. این سینوسها از سن ۷ سالگی به بعد پدید می آیند.
۲-سینوسهای فكی و پرویزنی از بدو تولد وجود داشته و تا ۱۸ سالگی به رشد خود ادامه می دهند.
۳-سینوسهای شب پره ای در سنین بلوغ ظاهر می گردند.
وظایف سینوسها:
۱-سبك شدن استخوان جمجمه و استخوانهای صورت.
۲-افزایش رزونانس (تشدید) صدای انسان.
۳-ایجاد یك بافر (ضربه گیر) در برابر ضربات وارده به سر و صورت.
۴-مرطوب و گرم كردن هوای تنفسی.
۵-تصفیه هوای تنفسی.
۶-عایق بندی ساختارهای حساس از قبیل ریشه دندانها و چشمها در برابر نوسانات سریع دمایی حفره بینی.
نكته:سینوسهای مجاور بینی توسط سوراخهای ریزی بنام(ostium/ostia) به حفره بینی مرتبط می باشند. توسط این روزنه ها(مجاری) تبادل هوایی صورت گرفته و ترشحات سینوسها تخلیه میگردد.
نكته:موكوس(mucus) یك ترشح لغزنده مخاطی است. موكوس یك كلوئید چسبناك و غلیظ كه حاوی آنزیمهای آنتی باكتریال نظیر لیزوزیم و پادتنها (ایمنوگلوبینها) است. موكوس بطور طبیعی سفید و یا بی رنگ است.

وظایف موكوس در سیستم تنفسی عبارت است از:

مقابله با عوامل میكروبی و محافظت از ششها با به دام انداختن ذرات خارجی كه همراه با هوای تنفسی وارد بینی میگردند.
نكته:بطور طبیعی مخاط سینوسها و بینی از مژكهای میكروسكوپی موسوم به سیلیا (cilia) پوشیده شده است. این مژكهای ضرباندار با حركات ریتمیك به سمت عقب و جلو به مانند یك جاروب میكروسكوپی موكوس، میكروبها، ذرات محرك، گردو غبار و مواد حساسیت زا را به دام انداخته و به سمت سوراخهای بینی و یا پشت حلق و معده می رانند.
نكته: آب و هوای سرد باعث میگردد فعالیت مژك های مخاط بینی و سینوسها كاهش یافته و یا كاملا متوقف گردند. این امر باعث آبریزش بینی میشود. همچنین موكوس در هوای سرد غلیظ ترمیشود، از اینرو هنگامی كه شما از هوای آزاد به داخل منزل می آیید، موكوس رقیق تر شده و مجددا دچار آبریزش بینی میگردید.
نكته:استعمال سیگار و آلودگی هوا میتوانند حركات مژكها را مختل و یا متوقف سازند.
نكته: به هر علت كه مخاط سینوسها ملتهب شود، سبب مسدود شدن منافذ (راه های ارتباطی) میان سینوسها و بینی میگردد. احتباس هوا، موكوس و چرك باعث ایجاد فشار به دیواره سینوسها میگردد.

همچنین وقتی هوا نمیتواند وارد سینوسها شود، خلاء ایجاد شده ایجاد درد خواهد كرد. انسداد راههای ارتباطی موكوس (ترشحات سینوسها) را به یك محیط مستعد برای رشد میكروبها تبدیل میكند.
انواع سینوزیت:
۱-سینوزیت فكی:باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه ها میشود (دندان درد و سردرد)
۲-سینوزیت پیشانی: باعث ایجاد درد و احساس فشار در بالای چشمها میشود(سردرد)
۳-سینوزیت پرویزنی: باعث ایجاد درد و احساس فشار بین بینی و چشمها میشود(سردرد)
۴-سینوزیت شب پره ای: باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشمها میشود.
سینوزیت حاد:

سینوزیت حاد بین ۲ تا ۴ هفته بطول می انجامد. سینوزیت حاد عمدتاً در پی سرما خوردگی و آنفلوآنرا بروز میكند.

عفونت اولیه به مخاط سینوسها هجوم آورده و ایجاد التهاب در آنها می كند. بدن شما با تولید بیشتر موكوس به این هجوم ویروسها پاسخ می دهد.

افزایش موكوس سبب میگردد كه دهانه سینوسها تنگ و یا مسدود شود. در نتیجه احتباس ترشحات و میكروبها روی میدهد. تجمع این ترشحات محیط مساعدی برای رشد و تكثیر میكروبها فراهم می آورد (چراكه با  جریان طبیعی تخلیه نشده اند).

در مجاری فوقانی تنفسی باكتریهای بی ضرری وجود دارند، اما هنگامی كه سیستم ایمنی بدن تضعیف میگردد، و یا تخلیه سینوسهای مسدود شده (در پی سرماخوردگی و یا عفونتهای ویروسی) مختل می شود ،این باكتریها بسرعت تكثیر یافته و به سینوسها هجوم می آورند.

گاه عفونتهای قارچی نیز میتوانند ایجاد سینوزیت حاد كنند. چنانچه علایم سرماخوردگی بیش از یك هفته باقی بماند ممكن است به سینوزیت تبدیل شده باشد.
سینوزیت مزمن:

سینوزیت وقتی بیش از ۴ هفته تداوم می یابد مزمن شده است. سینوزیت مزمن ممكن است تا سالها گریبانگیر بیمار شود. عموماً توسط عوامل آلرژی زا و عفونتهای باكتریایی ایجاد میشود. آسم و اختلالات آلرژیك مزمن عموماً باعث ایجاد سینوزیت مزمن میگردند. ۲۰ درصد از بیماران مبتلا به سینوزیت مزمن به پولیپ بینی نیز مبتلا میشوند.
سینوزیت عود كننده:

بیمار چندین حمله سینوزیتی را در طی سال تجربه میكند. حملات بر اثر واكنش آلرژیك، تغییرات دمایی شدید (هوای خیلی سرد و خشك و یا خیلی گرم)، مو و شوره سر حیوانات، گرده گیاهان، مایت ها، دود سیگار و گرد و غبار ایجاد میگردند.
عوامل ایجاد كننده سینوزیت:
۱-آلرژی ها: با متورم و مسدود ساختن راههای ارتباطی و دهانه سینوسها و جلوگیری از تخلیه سینوسها. حساسیت میتواند به گرده گیاهان، مایت ها، شوره سر حیوانات، كپك ها، گرد و غبار و یا غذاها باشد.
۲-عفونتهای ویروسی:آنفلوآنزا و سرماخوردگی باعث التهاب مخاط سینوسها و تورم آنها شده و با افزایش ترشح موكوس موجب انسداد روزنه ها می شوند. در ۳ درصد بالغین و ۲۰ درصد كودكان، سرماخوردگی به عفونت باكتریایی ثانویه و سینوزیت خواهد انجامید.
۳-عفونت های باكتریایی: باكتریهایی كه بطور طبیعی در مجاری تنفسی فوقانی بسر میبرند وقنی سیستم ایمنی بدن تضعیف شده و یا تخلیه سینوسها بدرستی صورت نمیگیرد، باكتریهای محبوس شده تكثیر یافته و ایجاد عفونت میكنند.
۴-پولیپ های بینی: پولیپ رشد خوش خیم بافت مخاطی بینی است. پولیپ بینی در افراد مبتلا به آلرژی و آسم شایع میباشد. پولیپ ها میتوانند دهانه سینوسها را مسدود سازند.
۵-عفونتهای قارچی:عمدتاً به علت تضعیف سیستم ایمنی بدن پدید می آیند. عفونتهای قارچی بیشتر در افراد مبتلا به آسم مشاهده شده و بیشتر سینوسهای فكی را درگیر می كنند.
۶-ناهنجاریهای ساختار بینی: انحراف تیغه بینی و بزرگ بودن شاخك های بینی میتوانند منافذ سینوسها را مسدود سازد.
۷-آلودگی هوا: هوای آلوده معمولاً از ذرات مولكولی بزرگ تشكیل یافته اند كه در مخاط گیر افتاده و ممكن است واكنش آلرژیك و التهاب مخاط را سبب گردند.
۸-شنا كردن:شنا كردن در آب حاوی كلر باعث میشود مژك های مخاط بینی و سینوسها تضعیف شده و تخلیه ترشحات به خوبی صورت نگیرد. همچنین كلر باعث التهاب مخاط بینی میشود و فرد را مستعد عفونت باكتریایی میكند.
۹-سیگار كشیدن: دود سیگار حركت  طبیعی مژك ها را كند و یا متوقف میسازد.تجمع موكوس نیز ایجاد عفونت و ترشح پشت حلق میكند.
۱۰-اختلالات ضعف ایمنی بدن نظیر بیماریهای ایدز و فیبروز سیستیك.
۱۱-عفونت دندانها: انتشار عفونت دندانهای آسیای فك بالا نیز میتواند باعث سینوزیت فكی گردد.
علایم سینوزیت:
۱-احساس درد و یا فشار در پیشانی، گیجگاه ها، گونه ها، بینی، پشت و یا دور چشم ها.
۲-تنفس از راه بینی دشوار میشود.
۳-تخلیه ترشحات غلیظ، زرد و یا سبز رنگ از بینی و یا پشت حلق.
۴-كاهش حس بویایی و چشایی.
۵-گرفتگی و احتقان بینی، آبریزش بینی.
۶-درد در فك فوقانی و یا دندانهای آرواره بالا.
۷-سر درد هنگام برخاستن از خواب كه با خم شدن به طرف جلو بدتر میشود.
۸-بوی بد دهان.
۹-گوش درد-احساس گرفتگی گوشها.
۱۰-خستگی.
۱۱-سرفه (در هنگام شب تشدید میشود)، گلو درد.
۱۲-حالت تهوع و استفراغ.
۱۳-علایم سرماخوردگی ای كه به درمان پاسخ نمیدهند.
۱۴-درد و تورم در ناحیه صورت.
۱۵-احساس سنگین بودن سر.
علایم سینوزیت های خاص:
۱-سینوزیت فكی: درد در فك بالا و دندانهای فك فوقانی-گونه ها حساس به لمس می شوند.
۲-سینوزیت پیشانی: لمس و فشار اندك به پیشانی ایجاد درد میكند.چشم ها حساس به نور میشوند.
۳-سینوزیت شب پره ای: گوش درد، گردن درد، درد در عمق سر.
۴-سینوزیت پرویزنی: تورم پلك ها و درد در ناحیه بین بینی و چشمها-حساسیت به لمس در دو طرف بینی-از دست رفتن حس بویایی .
موارد زیر ریسك ابتلا به سینوزیت را در شما افزایش می دهد:
۱-آلرژی ها.
۲-علایم سرماخوردگی و آنفلوآنزای عود كننده.
۳-استرس.
۴-عفونتهای باكتریایی و ویروسی مجاری تنفسی فوقانی.
۵-شنا كردن در استخر، شیرجه رفتن.
۶-استعمال سیگار و استنشاق دود سیگار.
۷-قرار گیری در معرض آلودگی هوا.
۸-هوای سرد و خشك.
۹-مصرف مشروبات الكلی.
۱۰-استفاده مكرر و طولانی مدت از قطره های ضد احتقان بینی.
۱۱-تغییرات سریع فشار هوا.
۱۲-ناهنجاریهای ساختاری بینی-پولیپ بینی.
۱۳-كم آبی بدن.
۱۴-نگهداری از حیوانات خانگی.
اقدامات تشخیصی:
۱-معاینات بینی (آندوسكوپی بینی)
۲-سی تی اسكن و ام آر آی.
۳-تستهای آلرژی.
۴-بیوپسی مخاط حفره بینی و سینوسها بمنظور شناسایی عوامل بیماریزای باكتریایی.
درمان سینوزیت:
۱-داروهای ضد درد از جمله آسپرین، استامینوفن، پاراستامول، ایبوپروفین برای تخفیف درد.
۲-آنتی بیوتیك ها: چنانچه علت سینوزیت عفونت باكتریایی باشد آنتی بیوتیك تجویز میگردد. مدت درمان با آنتی بیوتیك ۳ تا ۱۲ هفته بطول می انجامد. ( و یا تا یك هفته پس از ناپدید شدن علایم)
۳-كورتیكواستروئیدها: برای كاهش التهاب سینوسها تجویز میشود. (بصورت اسپری و یا خوراكی)
۴-ضد احتقان ها و آنتی هیستامین ها: به اشكال خوراكی و یا افشانه تجویز میگردند. آنتی هیستامینها میزان ترشح موكوس را كاهش و یا متوقف میكند. ضد احتقان ها نیز گرفتگی بینی را برطرف میكنند. توجه داشته باشید كه نباید از ضد احتقان ها بیش از ۳ روز متوالی استفاده شود. چراكه پس از قطع آنها التهاب و تورم بینی افزایش خواهد یافت.
۵-رطوبت: استفاده از دستگاه بخور و رطوبت سازها روند تخلیه سینوسها را تسهیل میكند.
۶-شستشوی بینی: شستشوی بینی با سرم نمكی باعث رقیق شدن موكوس میشود.
۷-درمان سرماخوردگی و آلرژی ها.
۸-مصرف فراوان مایعات. به ویژه مایعات گرم مانند چای و سوپ. مایعات باعث رقیق شدن موكوس میشود.
۹-استفاده از اسپری های ضد قارچ (به ندرت)
۱۰-قرار دادن كمپرس گرم و مرطوب بروی موضع درد به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه.
۱۱-استحمام و دوش آب گرم باعث شل شدن و رقیق شدن موكوس میشود.
۱۲-عمل جراحی: چنانچه درمان دارویی موثر واقع نشود در موارد نادر بایستی عمل جراحی صورت گیرد.

اهداف عمل جراحی به قرار زیر است:
- برداشتن بافت عفونی، متورم و آسیب دیده.
- برداشتن استخوان و یا غضروف اضافی بمنظور گشاد كردن منافذ سینوسها. (اصلاح ساختار تیغه و شاخك های بینی)
- برداشتن پولیپ.
- خارج كردن اجسام خارجی ای كه مجاری بینی و سینوسها را مسدود ساخته اند (در كودكان)
انواع جراحی سینوسها:
۱-جراحی سینوس به كمك آندوسكوپی (Endoscopic Sinus Surgery):

این جراحی توسط آندوسكوپ صورت میگیرد. بنابراین شكافی بروی بینی ایجاد نمیگردد و تمام فرایند جراحی از طریق سوراخهای بینی انجام میگیرد.

۲-ساینوپلاستی (ballon sinuplasty):

ساینوپلاستی روش نوینی است كه مشابه آنژیوپلاستی عروق میباشد. قرار دادن یك بادكنك (بالن) و سپس باد كردن آن در حفره سینوس ها كه كمتر تهاجمی است، باعث گشاد شدن مجاری تنگ میگردد.
نكته:از خم شدن به سمت جلو پرهیز كنید، چراكه درد و احساس فشار تشدید میشود.
نكته:هنگام فین كردن به آرامی این كار را انجام دهید.
نكته:تا میتوانید استراحت كنید.
پیشگیری از سینوزیت:
۱-رعایت بهداشت: دست های خود را بطور منظم بشویید. به ویژه قبل از غذا و پس از دست دادن با دیگران.
۲-عوامل آغازگر آلرژی را از محیط زندگی خود حذف كنید. آلرژی را تحت كنترل در آورید.
۳-علایم سرماخودرگی را فورا درمان كنید.
۴-از استعمال سیگار، استنشاق دود سیگار و از هوای آلوده  پرهیز كنید.
۵-از دستگاه بخور و رطوبت ساز در خانه استفاده كنید.
۶-حملات آسم را با حذف آغازگر های آن كنترل كنید.
۷-از نوشیدن مایعات خیلی سرد پرهیز كنید.
۸-بطور منظم ورزش كرده و فعالیت بدنی داشته باشید.
۹-از تماس با افرادی كه مبتلا به سرماخوردگی و یا عفونت ویروسی مجاری تنفسی فوقانی میباشند ،اجتناب كنید.
۱۰-از تغییرات دمایی شدید اجتناب كنید. از هواهای خیلی گرم و یا خیلی سرد نیز دوری كنید.
۱۱-در منزل از دستگاه های تصفیه هوا استفاده كنید.
۱۲-از مصرف مشروبات الكلی اجتناب ورزید. الكل باعث تورم مخاط بینی و سینوسها میشود.
۱۳-از شنا كردن و شیرجه رفتن پرهیز كنید.
۱۴-از مصرف زیاد لبنیات خودداری كنید. مصرف بیش از حد لبنیات باعث غلیظ شدن موكوس میشود.
۱۵-از سفرهای هوایی پرهیز كنید. حداقل پیش از سفرهای هوایی از قطره ضد احتقان استفاده كنید.
۱۶-رطوبت منزل خود را كنترل كنید. هوای خیلی خشك و یا خیلی مرطوب سینوزیت را تشدید میكند.
۱۷-عطر و اودكلن نیز میتوانند باعث تورم مخاط بینی گردند، بنابراین از آنها اجتناب كنید.
۱۸-استرس خود را كنترل كنید.
۱۹-حداقل روزی ۷ لیوان آب بنوشید.
۲۰-هنگام خروج از منزل در فصول سرد سال، بوسیله شال و كلاه سینوسهای خود را گرم نگه دارید.
۲۱-بمنظور برخورداری از سیستم ایمنی قوی بایستی تغذیه مناسبی داشته باشید.
عوارض سینوزیت:
نادر است اما میتواند خطرناك باشد.
۱-عفونت استخوانهای صورت(osteomyelitis)
۲-عفونت پرده های مغز، مننژیت(meningitis)
۳-انتشار عفونت به خارج سینوس و ایجاد آبسه در كاسه چشم، سر و یا نسوج صورت .

درمان سینوزیت

درمان سینوزیت باکتریائی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپرهای دهان و یا بینی . یا قطره های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی دهد.این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می کند . بیماران می توانند با توجه به توصیه های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند. اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می شود.

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز میسر شده است. با این وسیله جراح می تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوسها را پاک کند.

پیشگیری

برای اینکه در هنگام ابتلا به سرماخوردگی و یا حملات حساسیت  به سینوزیت دچار نشوید باید سینوسهای خود را در این مواقع مرتب پاک کنید و برای اینکار :

۱- از داروهای ضد احتقان خوراکی و یا قطره یا اسپری ضد احتقان بینی ( برای دوره کوتاه) استفاده کنید.

۲-   مرتب فین کنید و بینی خود را از ترشحات پاکیزه کنید.

۳-  مقادیر زیادی آب بنوشید تا ترشحات بینی شما رقیق بماند.

۴- از مسافرتهای هوائی در مواقع ابتلا به سرماخوردگی و حساسیت  پرهیز کنید و اگر مجبور به این کار هستید از اسپری های ضد احتقان قبل از بلند شدن هواپیما استفاده کنید تا از انسداد سینوس و عدم تخلیه ترشحات آن جلوگیری شود.

۵-  اگر مبتلا به حساسیت  هستید از چیزهائی که باعث تحریک شما و شروع حساسیت  و علائم آن
می شود اجتناب کنید و در صورت ابتلا به حساسیت  از آنتی هیستامین و اسپری بینی برای کنترل آن استفاده کنید.

سینوزیت در کودکان

در کودکان تکامل سینوسها تا حدود ۲۰ سالگی ادامه دارد ولی کودکان نیز می توانند به سینوزیت مبتلا شوند. تشخیص سینوزیت در کودکان مشکل است زیرا عفونتهای تنفسی در آنها بسیار شایعتر بوده و همچنین علائم در کودکان می توانند خفیف بوده و تشخیص را مشکل کنند. علائم زیر در کودکان می تواند ناشی از سینوزیت بوده و باید در صورت مشاهده آنها به پزشک مراجعه کرد :

-  سرماخوردگی که بیش از ۱۴-۱۰ روز طول کشیده و گاهی با تب خفیف همراه است

- ترشحات بینی غلیظ برنگ زرد – سبز

-  ترشحات پشت حلق که گاهی باعث گلو درد ، تنفس بدبو،سرفه ، تهوع و یا استفراغ می شود.

-  سردرد ( معمولاً زیر ۶ سال وجود ندارد )

-   تحریک پذیری یا خستگی

-  تورم اطراف چشم

  اگر علیرغم درمان مناسب طبی این علائم پا برجا ماند، باید بدنبال پیدا کردن یک عامل
زمینه ای که باعث سینوزیت می شود، بود که در این میان باید حتماً حساسیت  و عفونتهای مکرر تنفسی بعنوان عوامل زمینه ای در نظر گرفته شوند.