Intel به تازگی اعلام کرده بود که آخرین محصولاتش را مبتنی بر فن آوری استفاده شده در پردازنده های Nehalem و Clarkdale عرضه خواهد کرد.
به گفته Intel، برای اولین بار شاهد عرضه تجاری پردازنده هایی خواهیم بود که از فن آوری ۳۲ نانومتری بهره برده اند.
پردازنده ای که هم اکنون قصد بررسی آن را داریم جزو این دسته می باشد. از معماری Clarkdale استفاده کرده و برای اولین بار، ویژگی منحصر بفردی به این محصول اضافه شده است. این ویژگی جالب چیزی نیست جز یک هسته پردازش گرافیکی که در واقع در درون پردازنده جای گرفته است.
البته این اولین بار نیست که چنین چیزی را شنیده باشیم. قبل از این نیز با مواردی مانند: AMD Fusion Project و Intel Larrabee Project برخورد کرده ایم. مبحث قرار دادن هسته های پردازشی مربوط به گرافیک و کنترلر حافظه مدتی است که به یک افق و هدف برای شرکت های بزرگی نظیر Intel و AMD بدل شده است.
همانطور که گفته شد، هسته پردازش گرافیکی، کنترلر حافظه و پردازنده اصلی، همگی در یک چیپ سیلیکونی جای گرفته اند. Intel برای ادغام این سه قسمت در یک چیپ به این کارها دست زده است:
هسته پردازنده اصلی از فن آوری ۳۲ نانومتری سود برده و هسته گرافیکی این پردازنده بر پایه فن آوری ۴۵ نانومتر طرح ریزی شده است.. ناگفته نماند که کنترلر حافظه نیز به همراه هسته پردازنده گرافیکی در یک قسمت جا داده شده اند.
دیاگرام گرافیکی از پردازنده
) نام این معماری با شکوه است. در کنار طراحی دوگانه هسته ها، قابلیت Hyper-Threading نیز اضافه شده است و به شما این قابلیت را خواهد داد که در یک زمان از ۴ هسته منطقی به صورت کامل بهره مند شوید.
برخلاف چیزی که تاکنون در پردازنده های خانواده Nehalem و Lynnfield مشاهده کرده ایم، کنترلر حافظه در بخشی که پردازنده گرافیکی جای دارد، قرار گرفته است و باعث شده، سرعت عکس العمل های حافظه افزایش پیدا کنند. همانطور که گفته شد، هسته گرافیکی این پردازنده بر پایه فن آوری ۴۵ نانومتر طرح ریزی شده و Intel توانسته است با کمک این فن آوری، ۱۷۷ میلیون ترانزیستور را در فضایی به ابعاد ۱۱۴ میلیمتر جای دهد. می توان برای ایجاد یک تصور بهتر از این پردازنده در ذهنمان، آن را یک چیپ G45 در نظر بگیریم که با چاشنی های مختلفی که به آن اضافه کرده ایم، به قدرتی بی نظیر دست پیدا کرده است. چاشنی هایی نظیر کنترلر حافظه و تمام مواردی که نیاز است این چیپ به یک پردازنده تمام عیار، همراه با قابلیت های گرافیکی تبدیل شود.
GPU حال حاضر، قادر است در فرکانس های کاری ۵۳۳، ۷۳۳ و ۹۰۰ مگاهرتز فعالیت کند. فرکانس های ذکر شده بسته به مدل پردازنده تغییر می کنند. بالاترین فرکانس ارائه شده بدون اورکلاکٰ، ۹۰۰ مگاهرتز است. در این تست از بالاترین فرکانس سود برده ایم. نام این مدل i5 661 می باشد.
Intel در این مدل تعداد واحدهای shaders را از ۱۰ واحد به ۱۲ واحد افزایش داده است. این پردازنده قادر است قابلیت picture-in-picture که Decoder های HD video هم اکنون قادر به ارائه آن هستند را پشتیبانی کند. البته پشتیبانی کامل از HD و قابلیت های آن قبل از این نیز توسط شرکت های nVIDIA و AMD عرضه شده بود.
یکی از ویژگی هایی که در نسخه های پردازنده های سری mobile شرکت Intel شاهد هستیم، قابلیت Power Saving می باشد که در این پردازنده نیز خبری از آن نیست. اینکه چرا از قابلیتی هایی مانند EIST در قسمت GPU این تراشه استفاده نشده، تا کنون برای ما روشن نشده است. EIST قابلیتی است که پردازنده را در حالت های Load و Idle مجاب به تغییر فرکانس می کند و این باعث می شود تا در حالت Idle به مصرف پایین تر انرژی دست پیدا کنیم.
کار دیگری که Intel در این پردازنده انجام داده است به شرح زیر است:
فرکانس کاری GPU رابطه مستقیم با BCLK پردازنده اصلی دارد. یعنی اگر قصد اورکلاک پردازنده را دارید باید فرکانس GPU را نیز در نظر داشته باشید تا بیش از اندازه در بالا بردن فرکانس GPU دچار افراط نشوید. برای بدست آوردن حداکثر فرکانس و یا تغییر در این بخش، همانطور که تا کنون معمول بوده است، از طریق BIOS قادر به انجام این کار هستید.
هشدار:
سعی کنید از multiplier پایین تر استفاده کنید. فرکانس GPU رابطه ای بسیار نزدیک با این پارامتر دارد.
برای محاسبه دقیق می توانید از روش زیر استفاده کنید:
GPU_PLL_Multiplie*4 /BCKL
یک مثال:
در فرکانس کاری پیش فرض:
ASUS در مادربردهای اختصاصی خود که برای چنین پردازنده هایی ارائه داده، قسمتی را نیز برای اورکلاک GPU در نظر گرفته است. شما به راحتی می توانید از طریقBIOS بخش multiplier مربوط به GPU را مورد تغییر قرار دهید. همچنین از طریق نرم افزاری تحت نام Turbo V EVO که در محیط Windows قابل اجرا است، قادر خواهید بود فرکانس GPU را تغییر داده و بعد از راه اندازی مجدد سیستم به فرکانس تنظیم شده دست پیدا کنید.
هم گرافیک و هم پردازنده اصلی که به نوعی می توان آنها را همسایه و همکار یکدیگر تشبیه کرد، از QPI Intel که پهنای باند زیادی در دسترس شان قرار می دهد استفاده می کنند و از این طریق پیوندی نا گسستنی با یکدیگر برقرار کرده اند.
نکته قابل ذکر دیگر این مسئله است که Intel برای اینکه بتواند سیگنال های خروجی را به صفحه نمایش انتقال دهد، یک گذرگاه جدید را معرفی کرده است. نامی که برای این گذرگاه ارائه شده FDI می باشد.
بر روی بسته بندی این محصول چنین ذکر شده است:
با استفاده از مادربرد هایی که دارای چیپ ست های H55/H57/Q57 هستند قادر خواهید بود به طور کامل از ویِژگی های این پردازنده که بخشی از آن خروجی های تصویر HDMI/DVI/VGA/DP می باشد استفاده کنید. اگر چیپ ست های مذکور را به همراه FDI نداشته باشید نمی توانید از GPU موجود در این پردازنده استفاده کنید. اما پردازنده به تنهایی کار اصلی اش را انجام خواهد داد.
لازم به ذکر است که Intel در این محصول از dual link پشتیبانی نکرده است، اما از اتصال DisplayPort برای جبران این مسئله سود برده است. این بدین معنی است که برای رزولوشن هایی نظیر ۲۵۶۰×۱۶۰۰ ۳۰″ تنها پورت DVI مانیتور جوابگو نخواهد بود و این رزولوشن را اجرا نخواهد کرد. (برای ما چنین اتفاقی افتاد)
با استفاده از پورت HDMI نیز به بیشتر از روزولشن ۱۹۲۰×۱۲۰۰ دست نیافتیم. (تمامی سناریو ها به این ترتیب بودند)
Test system
نتایج تست های ۳DMark0
نتایج تست های Company of Heroes
مصرف برق
برای گرفتن آزمون مصرف انرژی از پلت فرم هایی که در اختیار داشتیم، شرایط زیر را فراهم کردیم:
صحنه هایی از the Batman: The Dark Knight را از طریق دیسک Blu-Ray پخش کردیم. برای پخش این فیلم از PowerDVD 9 Ultra و رزولوشن ۱۹۲۰×۱۲۰۰ استفاده کردیم.
همانطور که می بینید، تفاوت ها بین پلت فرم های موجود به طرزی شگفت انگیز بسیار کم و نزدیک به یکدیگر است و اختلاف ها بین ۱۰ تا ۱۵ وات می باشد. در نتایج بدست آمده از تست در حالت Load، فقط NVIDIA ’s ION بهتر از Core i5 661 بود. اما در تست حالت Idle نتایج کمی مایوس کننده بود. به طور قطع اگر Intel قابلیت power saving را برای GPU در این پردازنده فعال می کرد، شاهد نتایجی بسیار بهتر بودیم. طبق گفته های قبلی مان، به نظر می رسد که در حال حاضر، این قابلیت را بیشتر در سری پردازنده های Mobile Intel می توان به خوبی حس کرد.
گزارش های کوتاه به همراه نتیجه گیری:
هزینه:
هزینه ای که برای Core i5 661 پرداخت کردیم حدود ۲۰۰ دلار آمریکا بود.
نکات مثبت:
·پردازنده ۳۲ نانومتری که در دست داشتیم از قدرت محاسباتی بسیار خوبی بهره مند بود.
·یک پردازنده مجتمع گرافیکی (GPU) را با خرید Core i5 661 به دست آوردیم.
·پردازنده گرافیکی (GPU) با استفاده از فن آوری ۴۵ نانومتر ساخته شده بود.
·به صورت کامل از قابلیت های HDMI Audio bitstreaming پشتیبانی می کرد.
·با سرعتی بسیار خوب می توانست اقدام به رمزگشایی Blu-Ray کند.
·فشردگی آن باعث خواهد شد که بتوانیم به راحتی به اندازه های کوچکتری از نظر مقیاس در سیستم ها دست پیدا کنیم.
نکات منفی:
·عملکرد پردازنده گرافیکی بسیار محدود بود.
·بسیاری از مواردی که مربوط به فرآیند رندرینگ در بازی ها بود را می توان، علت نقص درایور و عدم پشتیبانی کامل از این پردازنده برشمرد.
·از Anti Aliasing پشتیبانی نمی کرد.
·کاهشی قابل توجه در مصرف انرژی را شاهد نبودیم.
·خروجی دو گانه DVI نداشت. (No dual-link DVI output)
·قیمت بالایی داشت.
·عدم پشتیبانی از DirectX 10.1 و ۱۱
·عدم پشتیبانی از CUDA ، PhysX ، OpenCL
اگر نیم نگاهی به بنچمارک های بازی ما داشته باشید به سرعت متوجه می شوید که Clarkdale IGP Intel قطعا برای بازی ساخته نشده است.
باید در نظر داشته باشید که شما با خرید این تراشه، به صورت حقیقی یک کارت گرافیک قدرتمند به دست نخواهید آورد. پس قبل از خرید حتما به سایر پلت فرم ها هم نیم نگاهی داشته باشید. همانطور که در تست های بازی دیدید، این پردازنده به همراه پردازنده گرافیکی خود به هیچ عنوان نتوانست رقیبی ترسناک برای ATI و NVIDIA باشد.
نکته آخر:
هسته Intel i5 661 برتری زیادی را به خاطر معماری اش دارد.هنگامی که از محیط Windows Aero استفاده می کنید یا در حال تماشای یک فیلم HD video هستید و یا از HDMI audio لذت می برید، به هیچ عنوان نیاز به نصب درایور اضافی ندارید. تمامی موارد ذکر شده به خوبی کار می کنند و شما با رضایت کامل خواهید توانست با این پردازنده زندگی کنید. این محصول را می توان یکی از بهترین انتخاب ها برایmedia PC ها در نظر گرفت.
اما نمی توان آن را بهترین و تنهاترین انتخاب در نظر داشت، چون راه حل های کم هزینه تری نیز داریم. چه در پلت فرم های Intel، چه در پلت فرم های AMD . مانند سایر محصولات Intel، این محصول نیز آرزوهای شما را برای دستیابی به سرعت های بالاتر برآورده خواهد کرد. البته اگر به tweaking و overclocking علاقه داشته باشید.
یکی از نقاط ضعف دیگری که در این محصول مشاهده کردیم، عدم وجود هیچ نرم افزاری برای این قبیل کارها بود. برخلاف فعالیت گسترده و موفق AMD و nVIDIA در این زمینه، شاهد فعالیت بسیار ضعیف INTEL در این عرصه هستیم. باید بگوییم که چشم امید شما برای دستیابی به یک اورکلاکینگ بسیار ابتدایی نیز باید به دست سازندگان مادربرد باشد. شما برای انجام این عمل فقط می توانید از BIOS مادربرد اقدام کنید و یا از نرم افزارهایی که سازنده مادربرد در اختیارتان قرار می دهد، استفاده کنید.
یکی دیگر از نقاط حساس دیگری که می توان بر روی آن دست گذاشت، قیمتی است که Intel برای این محصول طلب کرده است. می توان این محصول را نیز در جمع سایر پردازنده های جدید Intel قرار داد. قیمت بالای پردازنده ها، باز هم با این محصول تکرار شد. اگر در آینده Intel بتواند قیمت این محصول را به نحوی چشم گیر کاهش دهد، خواهد توانستٰ این سری از پردازنده هایش را به عنوان یکی از بهترین انتخاب ها برای سیستم های اداری و چندرسانه ای معرفی و عرضه کند.
شاید در آینده و با پیشرفت هایی که Intel خواهد داشت، از جمله قرار دادن GPU و CPU در کنار هم، استفاده از فن آوری ۳۲ نانومتر برای هر دو قسمت و بهره گیری از توانایی های FDI ، به یک رقیب و تهدید جدی برای سازندگان برتر مدارات مجتمع گرافیکی، یعنی AMD, nVIDIA و VIA تبدیل شود.
