در رهگذر باد
اي مهربانتر از من،
- با من .
در دستهاي تو ،
آيا كدام رمز بشارت نهفته بود ؟
كز من دريغ كردي .
تنها تويي،
مثل پرنده هاي بهاري در آفتاب
مثل زلال قطره باران صبحدم
مثل نسيم سرد سحر،
- مثل سحر آب
آواز مهرباني تو با من ،
در كوچه باغهاي محبت،
مثل شكوفه هاي سپيد سيب،
ايثار سادگي ست .
افسوس !
آيا چه كس تو را،
از مهربان شدن با من،
مايوس مي كند ؟
«حمید مصدق»
***به بهشت نمی روم اگر مــــــادرم آنجا نباشد***
آنگاه که تنها شدی و در جست جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی ، بر من توکل نما . نمل/79
دوشنبه 23 خرداد 1390 3:35 PM
تشکرات از این پست