مرا می بخشی اما قسمت این است
بیا ته مانده دل را نبازیم
نباید بشكنیم احساسمان را
نباید بیش از این بر هم بتازیم
من تو هر دو می دانیم دنیا
هزاران مثل ما را پرورانده
هزاران مثل ما بودند و رفتند
كه امروز اسمی از ان ها نمانده
چه بسیار از من وتومهربان تر
صداقت پیشه عاشق تر جوان تر
در این دنیای بد از عشق خواندند
چه شیواتر واز ما هم روان تر
من و تو كه نه صاحب اختیاریم
نه امیدی به صاحبخانه داریم
همان بهتر كه خاموشی گزینیم
من وتو در تباهی خانه داریم
