مناجاتي زيبا
خدایا، اندیشهام را در مسیری معنوی و روحانی قرار ده، تا روحم را با تو درآمیزم، و لذت ِ بودن ِ با تو را در لحظه لحظهی زندگیام دریابم.
خدایا، اندیشهام را چنان محكم ساز كه به حقیقت و عقلانیت متعهد باشم، و تنها بر پایه فهم و تشخیص خودم از زندگی، زندگی كنم، تا بتوانم از آنچه جامعه و دیگران از من میخواهند فراتر بروم.
خدایا، به من بینشی عطا كن كه هیچ وقت خود را با دیگران مقایسه نكنم، بر آنهایی كه از من برتر هستند حسد نورزم، و بر آنها كه پایین ترند فخر نفروشم، و بر آنچه دارم قناعت كنم و همواره در این اندیشه باشم كه از آنچه در حال حاضر هستم، فراتر بروم.
خدایا، به من فهمی عطا كن تا تفاوتهای خود با دیگران را دریابم، و بفهمم كه با شخصیت منحصربه فردی كه دارم قاعدتا زندگی منحصربه فردی نیز برای خود خواهم داشت، كه از جهاتی می تواند متفاوت از زندگی دیگران باشد، مهم آن است كه به تفاوتهای خودم و تفاوتهای دیگران احترام بگذارم و زندگی ام را منطبق با آن چه هستم، شكل ببخشم.
خدایا، توانایی ِ عشق به دیگری را در وجودم بارور ساز، تا انسان ها را خالصانه دوست بدارم، و بهترین لحظات لذت زندگی ام، لحظاتی باشد كه بدون هیچ نوع چشمداشتی، خدمتی به همنوع ام می كنم.
***به بهشت نمی روم اگر مــــــادرم آنجا نباشد***
آنگاه که تنها شدی و در جست جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی ، بر من توکل نما . نمل/79
شنبه 21 خرداد 1390 3:28 PM
تشکرات از این پست