حسادت نوعی ناراحتی از شخصی است كه دارای امتیازات و موفقیتهای بیشتری نسبت به طرف مقابل خود میباشد و این احساس میتواند در بین فرزندان یك خانواده به طور معمول دیده شود به عبارتی دیگر زمانی كه حضور فرزندی دیگر در خانواده سبب كم شدن توجه به فرزند بزرگتر و یا كوچكتر شود و فرزندان به مقایسه یكدیگر بپردازند ، این احساس حسادت میتواند بروز كند.
والدین باید برای جلوگیری از چنین احساسی در كودك ، مراقب رفتار خود باشند به گونهایكه به تصدیق حس كودكان پرداخته و به جای تحقیر كردن آنها ، سعی كنند آنها را حمایت و تقویت كنند چرا كه برخورد تحقیر آمیز با احساس كودك میتواند زمینه حسادت را در او ایجاد نماید.
در جهت فرمانبردار بودن كودك ، تشویق با مقایسه كردن كاری نادرست بوده و چنین برخوردهایی احساس تنفر و حسادت را در فرزندان به خصوص فرزندان كوچكتر تقویت میكند.
والدین باید به فرزند خود كمك كنند تا نقاط قوت خود را بشناسد. همچنین به وی كمك كنند تا بدون مقایسه خود با دیگران تواناییهای خود را به كار گیرد.
هرگونه شرایطی كه این احساس را در كودكی ایجاد كند كه نسبت به تواناییهای خود دچار خود كم بینی شود و دیگران را دارای تواناییهای بالاتر از خود بداند ، میتواند عاملی برای بروز احساس حسادت در كودكان و در كنار آن رفتارهای پرخاشگرانه ، لجبازی و عدم فرمانبرداری از والدین را ایجاد كند.
تفاوت گذاشتن والدین بین فرزندان باعث ایجاد حس حقارت در یكی و حس خود بزرگ بینی در فرزند دیگر میشود كه میتواند سبب بروز حسادت شود.
