از آيت الله انصاري همداني سوال كردند :
چطور تشخيص بدهيم كه عَمَلمان براي رضاي خداست يا هواي نفس ؟ و آنگاه جواب دادند :
در اوايل امر يك مشخصاتي داره ، ولي در وسط و آخر تشخيص دشوارتره ! در اوايل وقتي آدم كاري را براي رضاي خدا انجام ميده ، يك بهجت و انبساط دروني بهش دست مي ده و اون بهجت علامت قبول اعمال است ، مثل اين كه انسان دست فقيري رو مي گيره و بعد در نمازي كه مي خونه يك حالت توجهي به انسان دست مي ده . اون حالت بهجت علامت قبوليست .
و بعد مي فرمودند :
اما به اين ها دل خوش نكنيد ، اين ها نُقل و كشمش راهه !