وَ الْعادِیاتِ ضَبْحاً1فَالْمُورِیاتِ قَدْحاً2فَالْمُغیراتِ صُبْحاً3فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً4فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً5إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ6وَ إِنَّهُ عَلى ذلِکَ لَشَهیدٌ7وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدیدٌ8أَ فَلا یَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِی الْقُبُورِ9وَ حُصِّلَ ما فِی الصُّدُورِ10إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَخَبیرٌ11
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(١) سوگند به اسبان دونده ( مجاهدان ) در حالی که نفس زنان به پیش می رفتند ،
(٢) و سوگند به افروزندگان جرقه آتش ( در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان ) ،
(٣) و سوگند به هجوم آوران سپیده دم
(۴) که گرد و غبار به هر سو پراکندند ،
(۵) و ( ناگهان ) در میان دشمن ظاهر شدند ،
(۶) که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است
(٧) و او خود ( نیز ) بر این معنی گواه است!
(٨) و او علاقه شدید به مال دارد!
(٩) آیا نمی داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می شوند ،
(١٠) و آنچه در درون سینه هاست آشکار می گردد ،
(١١) در آن روز پروردگارشان از آنها کاملًا با خبر است!
