خوشحال براي همه

 
نويسنده :مهدي شادماني
اگر صدا و سيما يک مجري با نيمي از محبوبيت عادل فردوسي  پور داشت، اگر برنامه فوتبال برتر مي توانست مشکل بيننده هاي صداو سيما را حل کند، اگر يکي از برنامه هاي ورزشي ديگر فقط يک سوم نود بيننده داشت و اگر رسانه هاي نوشتاري به صدا و سيما فشار نمي آوردند شايد امروز ديگر برنامه نودي وجود نداشت.
اما سير ماجراهاي رخ داده، کار را به جايي رسانيد که مديران صدا و سيما به ادامه پخش برنامه نود تن دهند؛ اتفاقي که خلاف پيش بيني ها رخ داد. هفته اول بازي هاي ليگ برتر که استارت خورد ديگر همه مطمئن بودند که از عادل خبري نيست؛ نه دوربين نود به يکي از استاديوم ها رفته بود و نه حتي از مديران شبکه 3 خبري بود که مصاحبه کنند؛ «نود پخش مي شود» نوشته هاي روزنامه ها به حقيقت نزديک شده بود.
 فردوسي  پور و خياباني جلوي دوربين ظاهر نمي شدند و شايعات از ممنوع التصوير شدن هردو خبر مي داد. بهانه مديران صدا و سيما مسافرت دو گزارشگرش بود اما هيچ مسابقه اي هم با صداي عادل و جواد روي آنتن نمي رفت. حتي مانند هر سال، پيش جلسه هاي برگزاري برنامه نود هم انجام نشده بود. نود دوربين نداشت، دکور نداشت و اصلا توي هيچ کنداکتوري هم نبود. يک سري اتفاقات افتاد که ما از همه اش باخبر نيستيم اما اين قدر تاثيرگذار بود که عادل توانست با قدرت برگردد.
بازگشت او و نود اين قدر قدرتمندانه بود که در مصاحبه اش بگويد: «همچنان مي شود روي آن صندلي از حق و حقانيت دفاع کرد». با اين شرايط واقعا براي فوتبال ايران جاي خوشحالي است که عادل مي تواند از حق و حقيقت دفاع کند برنامه جنجالي او طي سال هاي اخير بارها جلوي اتفاقات بدي را گرفته و دست خيلي ها را رو کرده است. براي نود عادل، خودمان و فوتبال ايران خوشحاليم.
منبع:همشهري جوان ,شماره 224