این ضایعات خوش خیم از دوران کودکی بتدریج ایجاد می گردند و تقریباً هر فردی دارای چند خال اکتسابی می باشد معمولاً حوالی سنین بلوغ اندازه یا مقدار آنها بیشتر می-شود و سپس اکثراً بدون تغییر تا دهه¬های بالاتر باقی می مانند. البته بعد از دهۀ چهارم زندگی بتدریج رنگدانه¬های موجود در آنها کاهش یافته بطور که پس از 90 سالگی خالهای سیاه خیلی کم دیده می شود.
براساس محل قرار گرفتن این خالها در پوست به سه دسته تقسیم می شوند بطور کلی هر چه خالها سطحی¬تر باشند، رنگدانه بیشتری داشته و مسطح بوده و معمولاً با روش¬های غیر جراحی قابل رفع می باشند. هر چه خالهای اکتسابی عمیق¬تر باشند رنگدانۀ آنها کاهش یافته و برعکس سطح آنها برآمده¬تر شده و تعدادی موی ضخیم نیز در آنها موجود خواهد بود این خالها را با جراحی می توان رفع نمود.
بطور کلی احتمال بدخیمی در خالهای اکتسابی بسیار کم است. در نظر بگیرید که هر فردی 20-10 خال اکتسابی ممکن است داشته باشد در حالیکه خطر ملانوم (نوعی سرطان پوست که با خالها در ارتباط است). حدود 1 درصد هزار نفر جمعیت در سال یعنی غدر استان اصفهان حدود 50-40 مورد ملانوم در سال ممکن است دیده شود که تازه 25% آنها روی خال قبلی است و بقیه از پوست بظاهر سالمه بوجود می آید.
بنابراین بایستی بی-جهت افراد را از نظر این نوع بدخیمی ترساند. اما خط ملانوم روی خالهای مادرزادی حداقل 4% در سرتاسر زندگی می باشد و لذا چنانچه این خالها قابل جراحی باشند، توصیه به جراحی در سنین کودکی می شود اما چنانچه ابعاد آنها خیلی بزرگ باشد که حتی گاهی بیش از نیمی از بدن را درگیر می کنند، آموزش داده به بیماران در مورد معاینه خالها و یا نشانه¬های بدخیمی می تواند کمک کننده باشد.
خالهای اکتسابی را در سنین بلوغ بخصوص پس از پس از 20- 18 می توان با روش¬هایی مثل تراشیدن، کوتر، لیزر و در صورت لزوم جراحی رفع کرد که روش انتخابی را متخصص پوست تعیین می کند. بایستی به خاطر داشت که به غیر از روش جراحی، در بقیۀ روش¬ها ممکن است مثلاً از هر 6- 5 خال، یک عدد مجدداً رشد نماید که با تکرار درمان قابل رفع خواهد بود.
خالهای مادرزادی را بهتر است در سنین کودکی و قبل از بلوغ برداشت هر چند که گاهی بعلت وسعت زیاد قابل جراحی نبوده و یا با چند مرحله جراحی می توان آنرا برطرف نمود. روش¬های غیر از جراحی برای خالهای مادرزادی توصیه نمی شود.
