عقاب مارخور

یک زیست شناس برجسته کشور گفت: عقاب مارخور در ایران تابستان‌ها به تعداد اندک دیده می‌شود.

پروفسور نصراله رستگار پویانی با استناد به کتاب "پرندگان ایران نوشته جمشید منصوری"، اظهار داشت: عقاب مارخور با نام علمی circaetus gallicus پرنده‌ای از تیره قوشیان و از جنس کرکس‌ها (لاشخورها) است. این پرنده 64 تا 73 سانتیمتر طول دارد و از عقاب‌های پهن بال و بزرگ و زیرتنه یکدست سفید است؛ عقاب مارخور از عقاب ماهیگیر بزرگتر اما از سایر عقاب‌ها کوچکتر است.

وی افزود: سینه و گلوی عقاب مارخور تیره تر و انتهای دمش مربعی شکل است و سه نوار عرضی تیره رنگ دارد؛ سرش نسبتا گرد و بزرگ و سفیدی زیر تنه اش گاهی با خال‌های تیره یا رگه‌هایی همراه است، روتنه قهوه‌ای مایل به خاکستری دارد و در زیر بالهایش رگه‌های تیره ای مشاهده می‌شود.

رستگار پویانی عنوان كرد: عقاب مارخور عمدتا از مار و گاهی نیز از مارمولک و قورباغه تغذیه می‌کند. صدای این پرنده سوت مانند و شبیه سارگپه‌ها و به صورت « کی- یو، kee-yo» یا « هو- اپ، opp-hu» و یا « پی ی پاو- piee-ou» شنیده می‌شود.

مدیر گروه زیست شناسی دانشگاه رازی کرمانشاه با اشاره به زیستگاه عقاب مارخور، اظهار داشت: این پرنده در شیب‌های کوهستانی و دره‌های تنگ به سر می‌برد و روی درختان آشیانه می‌سازد. در ایران، تابستان‌ها به تعداد اندک دیده می‌شود و در استان کرمانشاه در کوهستان‌ها و دشتهای استان یافت می‌شود که هم زمستان خود را می گذراند و هم تولید مثل می‌کند.