يک زيست شناس برجسته کشور گفت: اردک سرحنايي در ايران در اغلب مناطق تالابي که اندکي پوشش گياهي داشته باشد ديده ميشود؛ در استان کرمانشاه اين پرنده را ميتوان در اطراف تالابها و رودخانههاي استان ديد که زمستان خود را ميگذراند.
پروفسور نصراله رستگار پوياني با استناد به کتاب پرندگان ايران نوشته جمشيد منصوري در خصوص اردک سرحنايي، اظهار داشت: اردک سرحنايي با نام علمي Aytha ferina پرندهاي از تيره اردکهاي غواص است که به ندرت در دريا و عمدتا در تالابها، درياچههاي بزرگ که اندکي پوشش گياهي دارد و آبهاي داخلي به سر برده و در نيزارها يا کنار ساحل درون پوشش گياهي متراکم آشيانه ميسازد.
وي افزود: اين پرنده 46 سانتيمتر طول دارد. پيشاني بلندش با شيب تندي به منقار نسبتا بلندش متصل ميشود و فاقد تاج سر است؛ در پرنده نر، سر و گردن بلوطي رنگ سينه سياه، زيرتنه و روتنه خاکستري، کم رنگ و منقارش آبي کم رنگ است که قاعده و نوک آن سياه است.
رستگار پوياني بيان كرد: در پرنده ماده سر و سينه قهوهاي کم رنگ، چانه و نوار چشمي کم رنگ تر و منقارش به رنگ تيره است که انتهاي آن سياه است.
مديرگروه زيست شناسي دانشگاه رازي افزود: تفاوت پرنده ماده با ماده اردک سر سياه کاکل در کم رنگي دور منقار و چانه است؛ اين پرنده به ندرت به ساحل ميآيد و اغلب روي آب به سر مي برد؛ صداي پرنده نر سوت مانند و در پرنده ماده به صورت خشني « کررا-کررا،krra-krra» شنيده ميشود.
وي اظهار داشت: اردک سرحنايي در ايران در اغلب مناطق تالابي که اندکي پوشش گياهي داشته باشد ديده ميشود؛ اين پرنده عمدتا از نرم تنان و گياهان آبزي تغذيه ميکند.
