تورم غدد لنفاوي در كودكان‏

وقتي زيرگلوي كودك ورم مي‏كند و غدد لنفاوي اين ناحيه بزرگ مي‏شوند، اطرافيان بيمار به شدت متوحش مي‏شوند كه مبادا طفل دچار بيماري وخيم يا مزمن شده باشد.براي آگاهي آن عده از خانواده‏ها مخصوصا پدر و مادران جوان متذكر مي‏شوم كه ورم غده لنفاوي در زير گلو يك علامت است، نه بيماري و به آن در اصطلاح پزشكي «آدنيت» مي‏گويند. غدد لنفاي علاوه بر زير گردن در درون عده بناگوش بنام «پاروئيد» و اطراف آنهم وجود دارد و به هنگام عفونت، اين غده‏ها بزرگ مي‏شوند.آدنيت ممكن است به علت يك عفونت پوست و زخم ساده يا ورم لوزه‏ها و چرك كردن آنها باشد. حتي يك تبخال ساده ممكن است غده لنفاوي زير چانه را متورم كند.همانطور كه ذكر شد، غده بناگوشي علاوه بر ويروس «اوريون» ممكن است به علت ميكرب‏ها و ويروس‏هاي ديگري متورم شود كه تشخيص بيماري با پزشك است. بيشترين علت آدنيت وجود گلو دردها و عفونت لوزه‏ها است‏مگر اينكه لوزه‏هاي كودك و يا فرد بزرگسال قبلا برداشته شده باشد. گاهي تورم حلق، سينوزيت، تورم مخاط بيني و آبسه ناحيه حلق، سبب بزرگ شدن التهاب غدد لنفاوي مي‏شود.بديهي است به ندرت ممكن است بيماري‏هاي نيمه بدخيمي مثل «لنفوم» يا «هوچكين» - كه در اينجا از شرح دادن در مورد آن خودداري مي‏كنيم - و يا ابتلا به سل كه به آن سابقا خنازير گفته مي‏شد باعث ابتلا به آدنيت باشد. علت عمده اين بيماري عفونتهاي ميكربي و ويروسي عادي است و با آنتي‏بيوتيك مي‏توان آنرا درمان كرد. همچنين بيماريهاي خوني و كم خوني‏ها هم گاهي با تورم اين غدد ممكن است شروع شوند.در بعضي بيماري‏هاي انگلي كه بدخيم هم نيستند مثل بيماري «توكسوپلاسموز»، غدد لنفاوي تورم پيدا مي‏كنند و اين غدد علاوه بر زير گردن، در زير بغل و كشاله ران هم بزرگ مي‏شوند.بيماري سرخجه هم با بزرگ شدن غدد پشت گردن همراه اوست. در هر صورت براي تشخيص آدنيت بايد از كودك آزمايش خون بعمل آيد و جاي كوچكترين نگراني وجود ندارد. بعضي از انواع آدنيت‏هاي حاد مثل «منوسيتوز» مزمن هستند، از جمله توكسوپلاسموزيي كه از طريق آلوده شدن مواد غذائي به مدفوع گربه به كودك سرايت مي‏كند.هميشه بياد داشته باشيد به هنگام بروز آدنيت نگراني بيهوده نداشته باشيد، بلكه كودك را به پزشك نشان دهيد تا علت آن معلوم و طفل درمان شود.شايد قبلا در نوشته‏هايم خوانده باشيد كه امروزه حتي بيماريهاي نيمه بدخيم و بدخيم با داروهاي جديد درمان مي‏شوند، ولي غفلت و اشتباه خانواده را در مورد گرفتاري، خوددرماني و يا بهانه‏هاي ديگر نمي‏توان پذيرفت!