ایام فاطمیه

خشم گرفتن خدا براى خشم فاطمه

- رسولُ اللّه صلى الله علیه و آله لِفاطمةَ علیها السلام : إنّ اللّه َ یَغضَبُ لِغَضَبِكِ ، ویَرضى لِرِضاكِ ⁹

- پیامبر خدا صلى الله علیه و آله ـ به فاطمه علیها السلام ـ : خداوند با خشم تو به خشم مى آید و با خشنودى تو خشنود مى شود .

فی مُصیبَةِ فاطِمَةَ

در مصیبت حضرت فاطمة

- الإمامُ علیٌّ علیه السلام عِ نـدَ دَفـنِ فـاطِمَةَ علیها السلام : السَّلامُ عَلَیكَ یا رَسولَ اللّه عَنّی وَعَن اِبنَتِكَ النّازِلَةِ فی جِوارِكَ وَالسَّریعَةِ اللَّحاقِ بِكَ . قَلَّ یا رَسولَ اللّه عَن صَفیَّتِكَ صَبری ، وَرَقَّ عَنها تَجَلُّدی ؛ إلاّ أنَّ لی فی التَّأسّی بِعَظیمِ فُرقَتِكَ وَفادِحِ مُصیبَتِكَ مَوضِعَ تَعَزٍّ . فَلَقَد وَسَّدتُكَ فی مَلحودَةِ قَبرِكَ ، وَفاضَت بَینَ نَحری وَصَدری نَفسُكَ . فَإنّا للّه ِ وَإنّا إلَیهِ راجِعونَ . فَلَقَد استُرجِعَتِ الوَدیعَةُ ، وَأُخِذَتِ الرَّهینَةُ . أمّا حُزنی فَسَرمَدٌ ، وَأمّا لَیلی فَمُسَهَّدٌ إلى أن یَختارَ اللّه ُ لی دارَكَ الَّتی أنتَ بِها مُقیمٌ . وَسَتُنَبِّئُكَ ابنَتُكَ بِتَضافُرِ أُمَّتِكَ عَلى هَضمِها فَأحفِها السؤالَ وَاستَخبِرها الحالَ . هذا وَلَم یَطُلِ العَهدُ وَلَم یَخلُ مِنكَ الذِّكرُ . وَالسَّلامُ عَلَیكُما سَلامَ مُوَدِّعٍ لا قالٍ وَلا سَئِمٍ . فَإن أنصَرِف فَلا عَن مَلالَةٍ ، وَإن أُقِم فَلا عَن سوءِ ظَنٍّ بِما وَعَدَ اللّه ُ الصّابِرینَ     10

امام على علیه السلام ـ در هنگام خاكسپارى فاطمه علیها السلام ـ : سلام بر تو اى رسول خدا ! از من و دخترت ، كه در كنارت آرمیده و زودتر (از دیگران) به تو رسیده. اى رسول خدا، از جدایى دردانه دخترت صبرم لبریز گشته و تاب توان از كفم رفته است . اما ، یادآورى فراق جانگداز تو و مصیبت بزرگ از دست رفتن تو در این هنگام ، مایه تسلاّى من است ؛ زیرا هرگز از یاد نمى برم آن لحظاتى را كه سرت به سینه من بود و در آغوش من جان دادى و من با دست خود سر تو را بر سنگ آرامگاهت نهادم . همه ما از آن خداییم و همگى به سوى او باز مى گردیم . اینك امانتى (كه به من سپرده بودى) بازگردانیده شد و گروگان دریافت شد . امّا از این پس ، اندوه من (از غم فراق شما) همیشگى خواهد بود و شبهایم به بیدارى خواهد گذشت ، تا آن گاه كه خداوند سرایى را كه تو در آنى ، برایم برگزیند . بزودى دخترت تو را از ستمها و حق كشیهایى كه امتت ، همداستان ، در حقّ او روا داشتند ، آگاه خواهد ساخت . همه وقایع را از او بپرس و اخبار اوضاع و احوال را از وى جویا شو . این ستمها در حالى شد كه هنوز از رفتن تو مدتى نگذشته ، و یادت از میان نرفته بود . بدرودتان باد ، بدرودى وداع گونه ، نه از سر نفرت و بیزارى . پس ، اگر از نزد شما بروم ، به سبب ملال و بى علاقگى نیست و چنانچه بمانم ، نه از آن روست كه به آنچه خداوند به شكیبایان وعده داده است ، بدگمانم .