ديدن قبضهاي آب و برق و گاز در سال جديد خيليها را شوكه و نگران كرده، مبلغ بيشتر قبضها دور از انتظار است همين جدال با اعداد و ارقام خيليها را نگران كرده و آپارتماننشيني هم آتشبيار معركه شده. هر قبضي كه ميآيد اگر مبلغش بيشتر از آن چيزي باشد كه ساكنان ساختمان حدس ميزدند جر و بحثها و استرسها و غرولند كردنها شروع ميشود؛ اينكه فلان واحد تعدادشان بيشتراز بقيه است، اينكه فلان واحد هفتهاي چند شب مهمان دارد، اينكه ما اصلا خانه نيستيم و همه واحدها بيست و چهار ساعته آب و برق و گاز مصرف ميكنند، اينكه آنها خيلي آب مصرف ميكنند، اينكه فلانيها پخت و پزشان از همه بيشتر است،...
البته اينها روي خوش ماجراست بخصوص اگر اين اعتراضها فقط پشت سر همسايهها زمزمه شود و كسي اين نقل قولها را به گوششان نرساند يا اينكه اهالي آپارتمان شهرونداني اهل تعامل باشند و خودشان را با وضع موجود وفق دهند چون اگر غير از اين باشد اتفاقي كه برخي آپارتماننشينها در اين روزها تجربهاش ميكنند براي افراد بيشتري پيش خواهد آمد؛ مشكل اين آدمها قبضهاي مشترك است كه در آنها سهم هر واحد مشخص نميشود پس تشخيص اينكه چه كسي واقعا بيشتر از سايرين انرژي مصرف ميكند كار واقعا سختي است براي همين كار به حدس و گمان و مچگيري و كشيك كشيدن ميرسد و وقتي هم كه مبناي قضاوت حدس و گمان باشد سرانجام داستان مشخص است.
پس بايد چه كار كرد؟ بهتر است همه چيز به حالت اولش برگردد و هدفمندي يارانهها متوقف شود؟ يا اينكه كنتورهاي آب و گاز آپارتماننشينها از هم جدا شود يا اينكه شيوه صلح كردن و رسيدن به راه حلي منطقي به مردم آموزش داده شود؟ روشن است طرح هدفمندي يارانهها قرار نيست متوقف شود، دادن كنتورهاي جداگانه به هر واحد هم كه پروسهاي طولاني دارد پس فقط ميماند آموزش شيوههاي برخورد منطقي با قبضها به مردم كه اگر جدي گرفته نشود در ماههاي آينده مردم زيادي را درگيرمسائل پوچ ميكند. پس خطابمان با مسوولان است: آقايان فكري هم براي اين موضوع بكنيد.
