وزوز گوش يك صداي غيرطبيعي در گوش يا درون سر است بدون اينكه با منابع خارجي ايجادكننده آن ارتباطي داشته باشد. معمولا صدا به صورت زنگ، وزوز و همهمه احساس ميشود كه ميتواند به صورت حملهاي، دائمي، ضرباندار يا يكنواخت يا حتي همراه با كاهش شنوايي باشد.
وزوز گوش معمولا ناشناخته است، اما ممكن است به علل آسيب در حلزون گوش، سيستم عصبي، عروقي، مكانيكي، عضلاني يا بدخيمي باشد.
اختلالات گوش:حدود 90 درصد از موارد وزوزگوش به علت جرم گوش يا عفونت گوش مياني ميباشد. در پيرگوشي نيز به طور شايع وزوز گوش وجود دارد. كساني كه به علت ضربههاي صوتي دچار كاهش گذراي شنوايي شدهاند، اگر به طور دائم در معرض ضربههاي صوتي قرار گيرند ممكن است دچار كاهش شنوايي دائمي شوند، لذا وزوزگوش در اين افراد يك علامت هشدار دهنده است.
علل قلبي عروقي: دومين علت شايع وزوزگوش است و يك سوم بيماراني كه وزوز شديد گوش دارند مبتلا به اختلال قلبي عروقي هستند و 75 درصد اين افراد داراي فشارخون بالا ميباشند.
اختلال نورولوژيك يا ضربه به سر: در 5 تا 10 درصد موارد منجر به وزوزگوش ميشود. در تصادفات رانندگي در اثر تكانهاي شديد سر به عقب و جلو معمولا چند روز تا چند هفته وزوزگوش ايجاد ميشود.
عوارض دارويي:شامل 5 تا 10 درصد موارد ميشود كه از جمله داروها، آسپيرين، مسكنها و برخي آنتي بيوتيكها، ضد افسردگيها و آرامبخشهاست. در اين موارد وزوزگوش قبل از كاهش شنوايي علامت هشداردهنده است و ادامه مصرف دارو گاهي منجر به كاهش شنوايي غير قابل برگشت ميشود.
بيماريهاي دندان:باعث احساس پرشدگي و فشار و تشديد وزوزگوش و حساسيت روي مفصل گيجگاهي ـ فكي ميشود.
بيماريهاي سيستميك:بيماري تيروئيد و افزايش چربي خون بخصوص وقتي همراه با كاهش شنوايي يا سرگيجه باشند، ميتوانند عامل وزوزگوش باشند.
بيماريهاي روحي و استرس: ميتوانند عامل بوجود آورنده يا تشديد كننده وزوزگوش باشند.
ارتباط بين شريان و وريد:ميتواند باعث وزوز خفيف گوش شود كه شايعترين علت آن تومور ميباشد كه با بزرگتر شدن تومور و تهاجم به گوش مياني، بيمار دچار كاهش شنوايي نيز ميگردد.
انقباضات نرم كام:بيمار احساس پرشدگي گوش و بعضي از اختلالات شنوايي ميكند. علائم آن در زمان استرس افزايش مييابد.
انقباض عضلات گوش:انقباض ناگهاني عضله ركابي گوش موجب بروز صداي غرش ميگردد و بروز آن به دنبال يك صداي بلند و خاص است.
وزوزگوش ضرباندار در يك خانم جوان و چاق ممكن است به علت وجود فشارخون خوش خيم داخل مغز باشد.
درمان: درمان قطعي، شناخت عامل بوجود آورنده بيماري است و ساير درمانها كمكي هستند. بيمار از صداي بلند و از نوشيدن نوشابههاي كافئيندار، قهوه، چاي، كولا، شكلات و سيگار بايد اجتناب كند. داروهاي تشديد كننده وزوزگوش حذف شود. افسردگي يا اضطراب احتمالي درمان گردد و از روش پوشاندن صداي وزوزگوش با صداي موسيقي استفاده شود؛ زيرا صداي اضافه شده از خارج بهتر از صداي داخلي تحمل ميشود.
جام جم
