آورده اند كه چون فاطمه عليهاالسلام بيمار شد. ام ايمن گفت : اگر واقعه اى افتد و فاطمه در گذرد، من يك روز در مدينه مقام نكنم . پس چون فاطمه عليهاالسلام در گذشت ، ام ايمن روى به مكه نهاد بى زاد و راحله و بى همراه . چون به ميان باديه رسيد، تشنگى بر وى غلبه كرد. روى سوى آسمان كرد و گفت : خداوندا! تو مى دانى كه من خادمه دختر رسول توام و از براى دوستى و هوادارى او از مدينه بيرون آمدم ، مرا تشنه رها مى كنى . در حال سطلى از هوا فرو گذاشته شد. ام ايمن آب بياشاميد. هفت سال تشنه و گرسنه نشد و از دوستى و هواداراى او با اهل بيت رسول صلى الله عليه و آله ، رسول او را به بهشت بشارت داده بود. و گفته : ام ايمن زنى است از اهل بهشت .(843)
