امام صادق عليه السلام گويد: اين هم ( و بشر الصابرين (753) در حق وى ( اميرالمؤمنين عليه السلام ) است كه رسول صل الله عليه و آله برادش جعفر طيار را به موته فرستاد. كفار پيش آمدند و چند كس از مردان وى هلاك كردند. جعفر رايت (754) بدست گرفت و بر ايشان حمله كرد. جبرئيل آمد و رسول صل الله عليه و آله را خبر داد - و حق تعالى حجاب برداشت تا رسول صل الله عليه و آله معركه (755) ايشان مى ديد. ملعونى در آمد و تيغى بزد و دست راست جعفر را بينداخت . جعفر رايت ، بدست چپ گرفت و مى گفت :
شعر:
اگر برد دشمن زمن دست راست
|
ز دين و ز مرديم چيزى نكاست
|
حرام زاده اى در آمد و دست چپش نيز بينداخت . جعفر روى به سوى رسول كرد و گفت : السلام عليك يا رسول الله سلام مودع لا سلام زائر (756)
آن ملاعين (757) گرد وى رد آمدند و وى را شهيد كردند و نيزه ها به وى فرو بردند و نيزه اش از زمين برداشتند. پادشاه عالم وى را زنده گردانيد و دو بال داد تا از سر نيزه بر پريد و به آسمان شد - و اينجاست كه او را جعفر طيار(758) خوانند.
پس چون خبر شهادت او به شاه مردان رسيد، گفت : انا لله و انا اليه راجعون (759) و پيش از وى هيچ كس اين كلمه نگفته بود.
حق تعالى آيه فرستاد و گفت : من اين را سنتى كردم تا هر مصيبت زده اى كه - به وى اقتدا(760) كند و - اين كلمه بگويد از من بر وى صلوات و رحمت باشد: اولئك عليهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئك هم المهتدون (761).
