معراج در محراب (2)

زندگي نامه آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني

ادامه ...

ياور و مريد امام :

شهيد اشرفي اصفهاني، علاقه فراواني به امام رحمهم‏الله داشتند و همواره به ايشان عشق مي‏ورزيد. قبل از انقلاب و در جريان دستگيري و تبعيد امام خميني رحمةالله به نجف اشرف، مرتب با معظم له در تماس بودند و وجوهات شرعي را به محضر ايشان ارسال مي‏کردند. ايشان با تمام مشکلات امنيتي که رژيم طاغوت براي برقراري ارتباط با امام پديد آورده بود، با واسطه با امام در ارتباط بودند و موضوعات مختلف را به محضر امام مي‏رساندند و کسب تکليف مي‏کردند. امام نيز از اوايل آشنايي، به ايشان عنايت و توجه ويژه داشتندو در سال 1384 ه .ق، اجازه نامه‏اي مبني بر تصرف آيت اللّه‏ اشرفي در برخي امور، مانند نظارت بر اجراي حدود الهي و وجوه شرعي براي او نوشتند و هميشه در مکاتبات خويش، با احترام و عظمت از ايشان نام مي‏بردند. در دوران انقلاب اسلامي، آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني، به عنوان يار و ياور امام، محور مبارزات مردم کرمانشاه بود و رهبري امام را همواره تبليغ و تأييد مي‏کرد و صميمانه به ايشان عشق مي‏ورزيد.

فقيه مجاهد :

شهيد اشرفي اصفهاني از آغاز جنگ تحميلي تا روز شهادت، مسأله جنگ را از مسائل اساسي انقلاب مي‏دانست و از آغاز جنگ تا آخر حيات خويش، ميل وافري به حضور در جبهه از خود نشان مي‏داد. با اين که مقامات امنيتي و حفاظتي، از اين کار ممانعت مي‏کردند و مصلحت نمي‏ديدند که ايشان به جبهه‏ها مسافرت کنند، ولي آن شهيد بزرگ‏وار، در هر فرصتي به ديدار رزمندگان مي‏شتافت. هر گاه در جبهه‏ها براي رزمندگان سخنراني مي‏کرد، با يکايک آنان دست مي‏داد، به سنگرهاي آنان سر مي‏زد و با ايشان به گفت و گو مي‏نشست. ايشان بارهافرموده بود که:«وقتي به جبهه مي‏روم، تا مدتي روحيه‏ام قوي مي‏شود» و مي‏گفت: «قدرت خدا در جبهه‏هاست. هر کس مي‏خواهد خدا و دست [قدرت] خدا را ببيند، به جبهه‏ها برود».

مشوّق جوانان :

خطبه‏هاي پرشور شهيد اشرفي اصفهاني، در پيشبرد انقلاب و ادامه جنگ تحميلي و دفاع مقدس فوق العاده مؤثر بود. وي علاوه بر تشويق جوانان در عزيمت به جبهه‏هاي دفاع مقدس و دعوت مردم براي کمک به جبهه‏ها، خود نيز عملاً مدافع و مجاهد بود. ايشان به رغم کهولت، چندين بار در جبهه‏هاي نبرد حاضر شد. وقتي مي‏گفتند شما جلوتر نرويد، چون ممکن است دشمن ببيند و حادثه‏اي رخ دهد، مي‏فرمود:«خون من که از خون اين بچه‏ها بالاتر نيست، بگذاريد شايد من هم در جبهه‏ها شهادت نصيبم گردد، شايد آن چيزي که سال هاست به دنبال آن هستم، در جبهه‏ها پيدا کنم».

در رکاب ولايت :

شهيد اشرفي که خود از عالمان بزرگ عصر خويش به شمار مي‏آمد و از موقعيت علمي بالايي نيز برخوردار بود، اطاعت از امام و حمايت از ولايت فقيه را بر همه واجب و لازم مي‏دانست. وي در طول مدت تبعيد حضرت امام رحمهم‏الله هيچ گاه از حمايت ايشان دست برنداشت و پيوسته با امام خميني رحمهم‏الله در تماس بودند. ايشان مي‏گفت: «امروز اطاعت از امام، حتي بر فقها هم لازم است و از حکم امام، فقها هم نمي‏توانند تخلف کنند». و بارها مي‏فرمود:«تقويت امام، تضعيف کفر و تضعيف امام، تقويت کفر است.» شهيد اشرفي در توصيه خود به ملت ايران و مسئولان کشور، اطاعت از ولايت فقيه را متذکر شده و مي‏فرمودند: «بايد همه گوش به فرمان امام(ولايت فقيه) باشند. امام هم که از خودش چيزي ندارد؛ فرمايش امام، فرمايش خدا و پيغمبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله است».

مناجات شبانه :

نيايش در دل تاريکي و تنهايي شبانه، فاصله گرفتن از غير و دل در گرو تنها معبود هستي سپردن است. راز و نياز شبان‏گاهي، عروج روح از دل زمين خاکي به سوي ملکوت معنويت و نشانه تسليم در برابر باري تعالي است. شهيد اشرفي، اين عالم با تقوا نيز در طول زندگاني پر ثمر خويش، از اين مهم غفلت نکرد، به طوري که فرزند وي مي‏گويد: «در مدت شانزده يا هفده سالي که با ايشان بودم، يک شب نديدم که نماز شب ايشان ترک بشود».

صفاي نفس و آرامش روح :

روحيات، اخلاق و سيرت عملي شهيد اشرفي آن چنان بود که ديدار کنندگان با او، از ملاقاتش دل نمي‏کندند. کلماتش آن قدر دل نشين بود که مردم هيچ گاه از شنيدن سخنانش خسته نمي‏شدند و چهره نوراني‏اش به حدّي جذّاب بود که وقت خداحافظي، بعضي با چشم گريان از او جدا مي‏شدند. چهره نوراني اين عالم فرزانه، انسان را به ياد خدا مي‏انداخت و آرامش روحي و رواني پيدا مي‏کرد. امام خميني رحمهم‏الله در تجليل از ايشان مي‏فرمايند: «هر وقت آقاي اشرفي اصفهاني را مي‏بينم، به ياد خدا مي‏افتم».

هميشه ساده زيست :

شهيد محراب آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني در طول حيات خويش، زندگي بسيار ساده‏اي داشت و بعد از پذيرفتن مسئوليت امامت جمعه کرمانشاه هم زندگي‏اش تغييري نکرد. ايشان در خانه‏اي بسيار کوچک و قديمي زندگي مي‏کرد که نزديک به ده سال بود که تعمير نشده بود؛ خانه‏اي که سقف اطاق و راهرو آن در حال ريختن بود و بعضي از قسمت‏ها گچ‏هاي ديوار ريخته بود، ولي ايشان هرگز رضايت نمي‏دادند که اطرافيان به تعمير آن بپردازند و مي‏گفتند:«خانه‏هاي مردم را هواپيماهاي عراقي خراب کرده‏اند و بندگان خدا زير چادرها زندگي مي‏کنند، [آن وقت] شما مي‏خواهيد خانه را تعمير کنيد. پولي را که براي گچ مي‏خواهيد بدهيد، به جنگ زده‏ها بدهيد [که[ ثوابش خيلي بيشتر است».

تواضع و فروتني :

آيت اللّه‏ اشرفي، بسيار متواضع بودند و رفتارشان درس ادب و تواضع براي اطرافيان بود. ايشان به دليل داشتن اين ويژگي، بيش‏تر کارها را خود انجام مي‏دادند و حتي به فرزندان و يا همسر خود کاري واگذار نمي‏کردند و تا قبل از اين‏که موضوع ترور شخصيت‏ها پيش بيايد، خريد مايحتاج خانه را نيز خودشان انجام مي‏دادند. آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني با مقام بالايي که داشتند، هميشه درب منزل را شخصا به روي مراجعان باز مي‏کردند و با دست لرزان خود، از ميهمانان پذيرايي مي‏کردند. ايشان هرگز در قسمت بالاي اتاق نمي‏نشستند و نزديک، در جايي بود که هنگام مهمان داشتن، آن جا مي‏نشستند.

شهيد محراب و مشقات زندگي :

شهيد محراب آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني در طول عمر با برکت خويش که قسمت اعظم آن به تحصيل و آموختن علم سپري گشت، همواره با تنگ‏دستي و سختي زندگيِ طلاب آن زمان مواجه بود. آن شهيد محراب با شهريه بسيار ناچيزي که دريافت مي‏کرد، توان اجاره کردن منزل را نداشت و بنابراين، در تمام مدت تحصيل در قم، هيچ‏گاه نتوانست خانواده خود را به اين شهر ببرد.

آثار شهيد :

شهيد اشرفي، فقيه و عالمي خستگي ناپذير بود که در طول زندگاني ارزشمندش، آثار گران بهايي از خود به يادگار گذاشت. وي پس از کسب علم و دانش و تحصيل در حوزه، بر کرسي تدريس نشسته و شاگردان برجسته‏اي تربيت کرد.آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني، نه تنها در سنگر تعليم و تربيت، بلکه در عرصه تحقيق و پژوهش نيز فعاليت‏هاي گران سنگي داشته و آثار علمي و قلمي بسيار ارزنده‏اي از خود به جاي گذاشت است؛ از جمله آثار علمي وي عبارتند از: البيان، در علوم قرآن؛ تفسير قرآن، خلاصه‏اي از تفاسير شيعه و سنّي؛ مجمع الشّتات، در اصول دين و عقايد و کلام؛ مجموعه‏اي درباره حروف مقطعه قرآن؛ و کتابي در موضوع غيبت امام عصر(عج).

زندگی نامه آیت اللّه‏ اشرفی اصفهانی

امام صادق علیه السلام از پدران خود از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل فرمود :

سه گروهند که روز قیامت شفاعت می کنند و شفاعت آنها مورد پذیرش خداوند قرار می گیرد، انبیاء و علما و شهداء.

بحار الانوار، ج97، ص14، حدیث24

تولد :

در سال 1281 ش، در خمینی شهر اصفهان کودکی متولد شد که عطاءاللّه‏ نام گرفت. پدرش مرحوم میرزا اسداللّه‏ از عالمان دین و مردی زاهد بود که زندگی ساده‏ای داشت. مادرش بانو «نجمه» فرزند مرحوم سید محمد تقی میردامادی، زنی با ایمان و پاک دامن بود. نیاکان آیت‏اللّه‏ اشرفی اصفهانی، اغلب از عالمان دین بودند و نسب وی، به علمای صدر اسلام می‏رسید. در این باره خود شهید چنین گفته است: «نسب بنده منتهی می‏شود به یکی از علمای «جبل عامل» که این‏ها در صدر اسلام، از برکت حضرت ابوذر، اسلام اختیار کردند و بعد آمدند در سده (خمینی شهر فعلی) و تا آن جا که در نظرم هست، اجداد پدری ما، همیشه از علمای معروف محل بودند».

در راه آموختن :

شهید آیت اللّه‏ اشرفی اصفهانی دروس ابتدایی را در منطقه خمینی شهر در مکتب خانه‏های قدیم آموخت و پس از چندی، به حوزه علمیه اصفهان عزیمت کرد و در مدرسه نوریه، به تحصیل فقه واصول پرداخت. ایشان سپس برای تکمیل علم و کسب معارف بیش‏تر، راهی حوزه علمیه قم گردید و نزد علمای بزرگی چون آیت اللّه‏ حائری یزدی، آیت اللّه‏ بروجردی و دیگر اساتید بزرگ آن زمان به فراگرفتن علم اهتمام ورزید و نیز هیچ گاه از تزکیه نفس غفلت نورزید و در هر دو عرصه، به کوشش و تلاش گسترده پرداخت.

جهاد علمی :

شهید محراب آیت اللّه‏ اشرفی در تحصیل و فراگیری علوم بسیار کوشا بود. ایشان خود از این سعی و تلاش به این صورت یاد کردند که: «در نظرم هست که در اصفهان پنجشنبه و جمعه که می‏شد، درس‏ها را دوره می‏کردم. یک حجره‏ای بود که در گوشه‏ای واقع شده بود... پرده‏ای جلوی در آن آویزان می‏کردم... و شب‏ها گاهی اوقات تا صبح درس‏ها را دوره می‏کردم. روزها هم در یک مسجد دور افتاده و خلوتْ درس‏ها را دوره می‏کردم. در قم نیز به آیت اللّه‏ بروجردی گفته بودند که من درس‏ها را خوب یاد می‏گیرم و می‏نویسم، لذا یک بار شخصا به حجره ما تشریف آوردند و با اصرار جزوه‏های ما را گرفتند و مطالعه کردند».

عشق به حضرت معصومه علیهاالسلام :

ویژگی‏ها و روحیات معنوی شهید اشرفی به گونه‏ای بود که نظر هر انسان حق بینی را به خود جلب می‏کرد. ایشان در مدت اقامتشان در قم، معمولاً یک ساعت قبل از اذان صبح به حرم حضرت معصومه علیهاالسلام می‏رفتند و به راز و نیاز می‏پرداختند. حضرت آیت‏اللّه‏ مرعشی رحمه‏الله در این باره می‏فرمود:«همیشه قبل از اذان صبح که به حرم حضرت معصومه علیهاالسلام مشرف می‏شدم یا اولین نفر من بودم یا حاج آقای اشرفی».

انس با زیارت عاشور :

شهید اشرفی عشق و علاقه عجیبی به امام حسین علیه‏السلام داشت. خواندن زیارت عاشورا و دل دادگی وی به امام حسین علیه‏السلام به گونه‏ای بود که فرزندشان می‏گوید: هیچ گاه زیارت عاشورای او قطع نمی‏شد و دیگران را نیز به این عمل سفارش می‏کرد. چند بار از زبان خودشان شنیدم که فرمودند: «من از وقتی که مکلف شدم، تا به حال یک روز هم خواندن زیارت عاشورا را ترک نکردم».

زندگي نامه  آيت اللّه‏ اشرفي اصفهاني

ادامه ...

در کنار امام :

 در جريان دستگيري امام در سال 1342 نيز ايشان به سرعت به تهران آمدند و به مراجع بزرگ قم گفته بودند:«امروز روزي نيست که ما بخواهيم در مقابل اين رژيم جنايت کار سکوت کنيم. ما نبايد در ارتباط با دستگيري امام آرام بنشينيم.» ايشان همواره در طول حيات خويش، چه قبل و چه بعد از انقلاب، پشتيبان و ياور هميشگي امام خميني رحمهم‏الله بودند.

مبارزه بر ضد رژيم شاه :

شهيد اشرفي، مبارزه‏اي طولاني و جدّي با رژيم شاه داشت و اين مبارزه، کاملاً هماهنگ با خط فکري امام بود. ايشان مقيد بودند سخنراناني که دعوت مي‏کنند، در خط امام و آگاه به امور سياسي باشند و خودشان هم روي منبر، درباره مسائل سياسي روز صحبت مي‏کردند. چند بار از طرف ساواک به ايشان اعتراض شد و بارها مي‏گفتند که هر چه هست زير سر اين آقاست. حتي يک بار نيمه شب مأموران ساواک ايشان را دستگير و روانه زندان کردند که در آن جا بيمار شدند و ساواک با اطلاع ازعلاقه‏اي که مردم به ايشان داشتند، ترسيدندو مجبور به آزاد کردن ايشان شدند. رژيم شاه از بيم شورش مردم، حتي جرأت تبعيد کردن ايشان راهم نداشتند.

در خط مقدّم مبارزه :

از نکات برجسته شخصيت شهيد اشرفي ديد باز، شمِّ سياسي قوي، آينده‏نگري، تيز بيني، درايت و فهم بالا بود. ايشان از آغاز نهضت اسلامي به رهبري حضرت امام خميني در15 خرداد، فعّالانه در صحنه انقلاب و مبارزه حضور داشت و هموراه از ارکان مبارزه بر ضد رژيم فاسق طاغوت بود. در دوران سياه ستم شاهي، يک لحظه از مبارزه و مجاهدت دست نکشيد و همواره در صحنه جهاد، از «سابقون» محسوب مي‏شد. بعد از انقلاب شکوه‏مند اسلامي نيز، منطقه غرب کشور از حساس‏ترين و مهم‏ترين مراکز کشور بود و با توجه به فعاليت ضد انقلاب و عناصر سرسپرده در آن جا، دشمن در صدد ايجاد اختلاف و تفرقه‏افکني بود که آيت اللّه‏ اشرفي با نگرشي قوي، باعث پيوند علما و مردم و وحدت شيعه و سني شد.

خدمات ارزنده :

شهيد اشرفي در طول حيات پربرکت خويش، خدمات ارزنده‏اي از خود به يادگار گذاشت. ساختن مدارس، مساجد، ياري رساندن به جنگ زدگان، حمايت گسترده از مستمندان و... از جمله اقدامات گران سنگ وي بود. اين عالم وارسته و بزرگ، انديشه و عمل الهي و اسلامي را در هم آميخت و عمر خود را در خدمت به ملّت مسلمان و حفظ ارزش‏هاي اسلامي گذراند. از جمله خدمات وي عبارتند از: تأسيس ساختمان مکتب الزهراء، تأسيس مسجد ولي عصر(عج) در خميني شهر؛ تأسيس مسجد امام حسين عليه‏السلام در خميني شهر؛ تأسيس حوزه علميه امام خميني رحمهم‏الله در کرمانشاه؛ ساختمان مسجد النبي در کرمانشاه، و توسعه مسجد آيت اللّه‏ بروجردي در کرمانشاه.

شهادت، برترين معراج عشق :

منافقان، وقتي خود را در مقابله با انقلاب اسلامي و امام امت، عاجز و ناتوان يافتند، مصمم بر کشتن ياران انقلاب شدند تا با اين وسيله، امام و انقلاب را تضعيف کنند. آن کوردلان ناکام، در ظهر جمعه 23 مهرماه 1361، در سنگر نماز جمعه کرمانشاه با منفجر کردن نارنجکي، امام جمعه هشتاد ساله و مجاهد در راه اسلام، آيت اللّه‏اشرفي اصفهاني را به شهادت رساندند و بدين سان، چهارمين شهيد محراب به پيش‏گاه ابديت تقديم شد. پيکر مطهر اين لاله خونينْ پس از تشييع با شکوه مردم کرمانشاه به اصفهان انتقال داده شده و در گلستان شهداي تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.

 روحش شاد و يادش هماره جاودان باد.

پيام تسليت حضرت امام :

امام خميني رحمه‏الله در پيامي، شهادت آيت اللّه‏اشرفي را اين چنين تسليت گفتند: «انا للّه‏ و انا اليه راجعون، چه سعاتمندند آنان که عمري را در خدمت به اسلام و مسلمين بگذرانند و در آخرِ عمرِ فاني، به فيض عظيمي که دل باختگان به لقاءاللّه‏ آرزو مي‏کنند، نايل آيند... [اين [شهيد عزيز... از آن شخصيت‏هايي بود که اين جانب يکي از ارادت‏مندان اين شخص والا مقام بوده و هستم. اين وجود پر برکتِ متعهد را قريب شصت سال است مي‏شناسم. مرحوم شهيد بزرگ‏وار حضرت آيت الله حاج آقا عطاءاللّه‏ اشرفي را در اين مدت طولاني، به صفاي نفس و آرامش روح و اطمينان قلب و خالي از هواهاي نفساني و تارک هوي و مطيع امر مولا و جامع علم مفيد و عمل صالح مي‏شناسم و در عين حال، مجاهد و متعهد و قوي النّفس بود... خداوند او را در زمره شهداي کربلا قرار دهد و لعنت و نفرين خود را بر قاتلان چنين مرداني نثار فرمايد...».

شهيد اشرفي از ديدگاه مقام معظم رهبري :

حضرت آيت اللّه‏ خامنه‏اي در بزرگ‏داشت شخصيت والاي شهيد اشرفي چنين فرمودند: «احترام اين شهيد عزيز از دو جنبه حايز اهميت است: اول جنبه‏هاي عمومي که همه ائمه جمعه[شهرهاي] بزرگ و معروف داشته‏اند؛ زيرا اين بزرگ‏واران پايه‏هاي عظيم انقلابند. اين‏ها در مناطق مختلف زبان گوياي رهبر و بازوي قوي بسيج عمومي به شمار مي‏روند. ايشان در سنگر نماز جمعه و در حساس‏ترين لحظات اين انقلاب مانند شهيدان عزيز ديگر هم چون مرحوم صدوقي، دستغيب و مدني، هميشه مدافع خط امام و حضورشان ضربه سختي بر پيکر استکبار جهاني بود.

خصوصيات ديگر شهيد اشرفي، جنبه شخصي ايشان بود. مرحوم آقاي اشرفي يک انسان دوست داشتني و مطلوب بود. اين عالم بزرگ‏وار با آن وِزانت علمي و مقبوليت بسيار، متواضع، با اخلاص، با صفا و بي‏ادعا بود، به طوري که احترام و تجليل همگان را برمي انگيخت».

مرد حق :

زندگی نامه آیت الله اشرفی اصفهانی

آیت الله اشرفی اصفهانی در سال 1281 ش در خمینی شهر اصفهان در خانواده ای روحانی متولد شد . شهید اشرفی تحصیلات ابتدایی مقدماتی را در خمینی شهر گذرانده و در سن 12 سالگی جهت ادامه تحصیل راهی اصفهان شد و طی حدود ده سال از محضر علمایی چون آیت الله سید مهدی درچه ای ، آیت الله سید محمد نجف آبادی، مرحوم فشاركی مرحوم مدرس استفاده كردند.

ایشان دوران طلبگی خود را با نهایت عسرت و مشقت اقتصادی گذراند و در مدتی كه در حوزه اصفهان بودند هر هفته فاصله میان اصفهان تا خمینی شهر را كه دوازده كیلومتر بود طی می كردند خود می فرمود: دوشنبه خواركم تمام می شد سه شنبه دو ریال پولم را خرج می­كردم، چهارشنبه كه آخرین روز تحصیل بود بدون پول و غذا می گذراندم .

ایشان در توصیف شرایط تحصیلاتش در اصفهان می گوید:

در زمانی در حجره­ای با سه نفر دیگر در مدرسه نوریه اصفهان زندگی می­كردیم . بسیاری از روزها نه چای داشتیم نه نفت و نه قند. برای مطالعه در شب از نور چراغ نفتی توالتهای مدرسه استفاده می كردم. در روزهای جمعه به یكی از مساجد دور افتاده اصفهان می­رفتم  و از صبح تا عصر درآن­مسجد درس های یك هفته را دوره می كردم در مدت دوازده ساعتی كه آنجا مطالعه می كردم غذای من فقط  مقداری دانه ذرت برشته بود.

در سال 1302ش در سن بیست سالگی جهت ادامه تحصیل و نیل به مقامات عالیه و دینی رهسپار حوزه علمیه قم گردید. در تمام طول مدت بیست و سه سال اقامت در قم و ایشان تنها سه یا چهار ماه با خانواده خود بودند و بقیه این سالها را  تنها مجرد سپری كردند.

شهید اشرفی با همه مشكلات و مسائل آن زمان، در تحصیل علوم اسلامی و دینی جدیت به خرج می­داد. وپس از اندك زمانی از فضلا و مدرسین نامی و برجسته حوزه علمیه قم به شمار می­آمد و در سن 40 سالگی اجازه اجتهاد خود را از آیت الله خوانساری دریافت كرد.

لذا مدت دوازده سال كه آیت الله اشرفی در محضر ایشان حضور می یافت تمام دروس آن مرحوم را می­نوشت و این نوشته ها ما هنوز موجود می باشد .

در سال 1335 ش شهید اشرافی بنا به دستور مرحوم آیت الله بروجردی جهت تبلیغ و نشر معارف و احكام  دین و تقویت بنیه دینی و مذهبی اهالی كرمانشاه به انجام اعزام و رحل اقامت افكند پس از ورود به كرمانشاه طلاب و شاگردان بسیاری را تربیت نمود.

با اوج گیری انقلاب اسلامی ایران به رهبری حضرت آیت الله امام خمینی (ع) شهید اشرفی نیز حركت های وسیعی را در كرمانشاه پایه گذاری كرد . عمده ترین مراسم كه تا آن روز سابقه نداشت در واقع جرقه­ای بود در جهت شعله ور شدن یك آتش عظیم در این منطقه مجلس بزرگداشت شهادت آیت الله حاج سید مصطفی خمینی بود كه بنا به دعوت و اطلاعیه شهید اشرفی اصفهانی در مسجد آیت الله بروجردی منعقد گردید در مجلس سخنرانی های پر هیجان و انقلابی مطرح شد. و ساواك با و جود بسیج تمام نیرو وقوای خود برای دستگیری و كار شكنی در مراسم موفق نشد سخنرانان به طور مخفیانه از شهر خارج شدند.

شهید آیت الله اشرفی اصفهانی پس از 80 سال زندگی پرافتخار و خدمت به اسلام و قرآن، توسط یكی از مزدوران آمریكا و منافقین كوردل در ساعت 15/12 ظهر 23 مهرماه 1361 در سنگر نماز جمعه مسجد جامع و در محراب نماز به افتخار شهادت نائل آمد و طومار زندگی پرافتخارش نه تنها بسته نشد بلكه ورقی دیگر خورد و نامش در صحنه گیتی مانند خورشید برای همیشه می درخشد. این نوشتار خلاصه ای از زندگی نامه این شهید بزرگوار می باشد.

شهید بزگوار حضرت آیت الله حاج آقا عطاء الله اشرفی اصفهانی در سال 1323 هجری قمری در یك خانواده روحانی در خمینی شهر متولد شد. وی فرزند مرحوم حجت الاسلام و المسلمین میرزا اسدالله فرزند مرحوم حجت الاسلام میرزا محمد جعفر بود و جد اعلای ایشان از علمای بزرگ جبل عامل بود. وی تنها فرزند ذكوری بود كه از پدرشان بیادگار مانده بود و پس از دوران كودكی جهت تحصیل علوم دینیه به شهر اصفهان رهسپار شد.

تحصیلات:

شهید آیت الله اشرفی از آغاز كودكی برای تحصیل علوم دینیه به حوزه علمیه آمد و ابتدا در یكی از مدارس قدیمی به نام مدرسه نوریه به تحصیل مشغول شد و مدت 10 سال بطور متوالی در حوزه علمیه اصفهان اشتغال به تحصیل داشتند. سپس در سن 22 سالگی جهت ادامه تحصیل و طی مدارج عالیه علوم اسلامی رهسپار حوزه علمیه قم شد.

ایشان جمعا مدت 23 سال در حوزه علمیه قم و 12 سال در حوزه علمیه اصفهان بود و در این مدتی كه در این دو حوزه علمیه اشتغال داشت ضمن كسب علم و دانش و نیل به درجات عالیه اجتهاد، مورد توجه خاص اساتید بزرگ و علما بود و مرحوم آیت الله بروجردی و مرحوم آیت الله حاج سید محمدتقی خوانساری به ایشان عنایت خاصی داشتند. بطوریكه هر وقت به اصفهان می رفت و سپس به قم مراجعت می كرد این دو بزرگوار و همچنین دیگر علما از ایشان دیدن می كردند.

خدمات آن شهید بزرگوار:

1- تاسیس حوزه علمیه امام خمینی در باختران و اداره این حوزه با بیش از 60 نفر طلاب.

2- بازسازی مدرسه مرحوم آیت الله بروجردی.

3- توسعه كتابخانه مدرسه مرحوم آیت الله بروجردی كه قریب دو هزارجلد به كتابهای آن اضافه نمودند.

4- تاسیس حوزه علمیه جهت خواهران، كه پس از شهادت ایشان به نام حوزه علمیه شهید محراب نامگذاری شد.

5- ایجاد وحدت كامل بین روحانیت شیعه و سنی كه از بزرگترین خدمات آن شهید است كه در طول تصدی مسئولیت بعنوان امام جمعه در این رابطه سمینارهای متعددی در شهرهای مختلف بویژه با حضور برادران اهل سنت تشكیل داد كه اثرات بسیار مطلوبی داشته است.

6- بازسازی مسجد جامع باختران كه از بركت نماز جمعه این مسجد بازسازی كامل شده است.

7- بازنمودن شماره حسابهای متعدد به نام مهاجرین جنگی و جبهه جنگ و بازسازی مناطق جنگی و همچنین كمك به سیل زدگان خوزستان و زلزله كرمان و طبس كه تمام وجوه این شماره حسابها جمع آوری و برای نجات برادران و خواهران آسیب دیده و برادران رزمنده صرف شده است.

نقش شهید در دوران دفاع مقدس:

با آغاز جنگ تحمیلی و بسیج همه جانبه مردم و قوای مسلح برای حضور در جبهه و پشتیبانی جبهه های جنگ، آیت الله اشرفی نیز با مهم توصیف كردن مسئله جنگ، در مدت 25 ماه در تمام خطبه های نماز جمعه و مصاحبه ها و پیام های خود به حضور مردم در جبهه ها تأكید می ورزیدند.

شهید محراب، دائماً با حضور در جبهه ها به دیدار رزمندگان می شتافت و مقید بود كه برای آنان سخنرانی كند. و با یكایك رزمندگان مصافحه می كرد و با آنان به گفتگو می نشست و می فرمود: "وقتی به جبهه می روم تا مدتی روحیه ام قوی می شود."

علی رغم كهولت سن مسافت های طولانی و راه های صعب العبور را به عشق دیدار دلاور مردان جبهه توحید، با وسایل نقلیه نظامی در شرایط دشوار می پیمود. بارها در جبهه های ایلام، قصر شیرین و پادگان ابوذر، گیلان غرب، نوسود، بستان، آبادان، خرمشهر، سومار حضور یافت و با سخنرانی های دلنشین، به سپاهان اسلام روحیه بخشید. پس از آزادی قصر شیرین به آن شهر سفر كرد و با خواندن دو ركعت نماز شكر در مسجد این شهر،‌ سپاسگزاری خود را به درگاه خداوند به جای آورد.

وجود آن روحانی جلیل القدر در مناطق عملیاتی سبب دلگرمی رزمندگان و باعث شور و شوق بسیار در آنها می گردید. یك بار پس از عزیمت به منطقه جنوب، عازم شهر آزاد شده بستان گردید و زیر بمباران وحشیانه دشمن وارد شهر شد و از آنجا عازم آبادان شد. هنگام آغاز عملیات فتح المبین در دوم فروردین 1361، در قرارگاه حضور یافت و پیشنهاد كرد عملیات به نام حضرت زهرا سلام الله علیها نامگذاری شود.

در دومین سفر خود به خوزستان پس از آزادی خرمشهر، عازم اهواز شد و مردم این شهر نماز شكر را به امامت ایشان به جای آوردند. بعداز ظهر همان روز علی رغم مخالفت فرماندهان، وی و امام جمعه اهواز عازم منطقه خرمشهر شدند و پس از ورود به شهر، به مسجد جامع در جمع رزمندگان حضور یافتند و فرمودند:

"امروز یكی از روزهای مهم اسلامی و یوم الله است و از جمله آرزوهای من فتح خرمشهر بود كه بحمدالله من زنده ماندم و این روز را دیدم."

در شب جمعه هشتم مهر 1361 در منطقه غرب، عملیات مسلم بن عقیل با حضور شهید و تنی چند از مقامات كشوری و لشكری آغاز شد. ایشان در آن شب حال عجیبی داشت و یك لحظه آرام نداشت و تا صبح به دعا و مناجات مشغول بود و لحظه ای هم به استراحت نپرداخت. نزدیكی های صبح بود كه یك عدد گلوله توپ در نزدیكی چادر ایشان منفجر شد.

فرماندهان جهت ترك آن محل اصرار كردند،‌اما ایشان نپذیرفت و فرمود:

"من از این محل نمی روم و آماده هر گونه مسئله ای هستم، زیرا خون من رنگین تر و جان من عزیزتر از این عزیزان رزمنده نیست. من باید تا پایان عملیات اینجا باشم." سرانجام شهید محلاتی، عبا و عمامه ایشان را برداشت و بر سر و دوش ایشان گذاشت و عصا را به دستش داده و او را عازم كرمانشاه كرد.

در پشت جبهه هم فعالیت های چشگیری داشت كه از جمله آنها افتتاح حسابی در بانك برای جمع آوری كمك های نقدی به جبهه ها بود. حساب دیگری نیز جهت كمك به مهاجران جنگ افتتاح كردند. حساب دیگری نیز جهت بازسازی منطقه گیلان غرب كه به استان كرمانشاه محول شده بود، اختصاص دادند.

شهید به مسئله وحدت بین شیعه و سنی اهمیتی فوق العاده می داد و اقدامات ایشان در این زمینه بسیار مؤثر واقع می شد.

شهادت آن شهید بزرگوار:

ایشان پس از 80 سال زندگی پرافتخار خود و خدمت به اسلام و قرآن توسط یكی از مزدوران امریكا و منافقین كوردل در ساعت 15/12 ظهر 23 مهرماه 1361 در سنگر نماز جمعه مسجد جامع و در محراب نماز به افتخار شهادت نائل آمد و طومار زندگی پرافتخارش نه تنها بسته نشد بلكه ورقی دیگر خورد و نامش در صحنه گیتی مانند خورشید برای همیشه می درخشد،‌ روحش شاد و نامش جاویدان باد.

منبع:

تبیان اصفهان