گیاهخواری چیست

گیا‌ه‌خواری با تاریخ پیدایش انسان‌ها آغاز شده است. ثابت شده انسان‌های اولیه که در جنگل‌های گرمسیری می‌زیستند، خوراک‌شان میوه درختان و گیاهان بوده است و میلیون‌ها سال با همان خوراک می‌زیستند اما به واسطه پیشامدهای ناگهانی مانند زمین‌لرزه، سیل و غیره ناگزیر شدند که به نواحی دیگری کوچ نمایند و به تناسب تغییرات آب و هوایی و کمیاب شدن میوه‌ها به علت گرسنگی ناگزیر شدند گوشت جانورانی را که برای دفاع از خود می‌کشته‌اند، مصرف کنند و پس از کشف آتش، این عادت را حفظ کردند و در نتیجه گیاه‌خواری کم‌کم جای خود را به همه چیزخواری داد. بودا، زرتشت، فیثاغورس، سقراط، افلاطون، مولانا و عطار نیشابوری از جمله افرادی هستند که گیاه‌خوار بوده‌اند و این شیوه را به شاگردان و پیروان خود توصیه کرده‌اند.

گیاهخواران گوشت، مرغ و ماهی نمی‌خورند. گیاهخواران مطلق، سایر فرآورده‌های حیوانی و فرآورده‌های تهیه شده از تخم‌مرغ، لبنیات، عسل، چرم، پشم، ابریشم، لوازم آرایشی و صابون‌های تهیه شده ازمشتقات حیوانی را استفاده نمی‌کنند.

 رژیم گیاه‌خواری برخلاف رژیم همه‌چیزخواری که شامل تمام منابع حیوانی و گیاهی است،به معنی محدود کردن رژیم غذایی به منابع گیاهی و پرهیز از مصرف گوشت قرمز، پرندگان، ماهی، صدف و نیز محصولات حاصل از گوشت مثل ژلاتین، رنین، ,... است و حتی در برخی رژیم‌های گیاه‌خواری غذاهای به دست آمده از حشرات مانند عسل نیز مصرف نمی شوند.

افراد به دلایل گوناگونی گیاهخواری را انتخاب می‌کنند. به طور مثال، به دلیل برخورداری از سلامت یا حفظ محیط زیست و یا به دلایل اخلاقی یا از دید مذهبی . برخی افراد کشتن حیوانات و مصرف گوشت آنها را گناه می‌دانند و به همین دلیل گیاه‌خواری در میان بوداییان و هندوان بسیار شایع است. برخی گیاهخواران معتقدند هنگامی که گاو شیرده یا مرغ‌های تخم‌گذار به منظور تولید بسیار پیر هستند، گوشت آنها فروخته می‌شود و گوساله‌های نر شیر تولید نمی‌کنند و آنها بیشتر برای استفاده از گوشت و سایر فرآورده‌هایشان پرورش داده می‌شوند. برخی از افراد از این فرآورده‌ها پرهیز می‌کنند که به علت شرایط مرتبط با تولیدشان است. . گروه دیگر برای حفظ سلامت٬ مسایل درمانی و برای زیبایی اندام گیاه‌خوار می‌شوند و برخی دیگر به علت فقر مالی و دلایل اقتصادی به این رژیم روی می‌آورند.

 بسیاری از گیاهخواران، این روش زندگی را انتخاب می‌کنند برای اینکه انسانیت و حفظ طبیعت را گسترش دهند. آنها می‌دانند که کامل نیستند اما معتقدند که مسوول‌اند تا بیشترین تلاش‌شان را بکنند و در عین حال درباره دیگران داوری نمی‌کنند.