نانولولههاي كربني با آب آشتي ميكنند
خبرگزاري فارس: پژوهشگران دانشگاه تهران، با انجام روشهاي شبيهسازي مولكولي، راهي مناسب براي آبدوست كردن نانولولههاي كربني ارايه دادند.
به گزارش خبرگزاري فارس، از آنجايي كه نانولوله كربني يك سوپرمولكول آبگريز است، تلاشهاي زيادي براي محلول كردن آنها در آب انجام شدهاست. بررسيهاي تجربي نشان داده كه استخلافدار كردن به روش تجربي يك انتخاب مناسب در بهبود حلاليت نانولولهها در آب است. روشهاي زيادي براي استخلافدار كردن نانولولههاي كربني به كار ميرود كه ميتوان به ايجاد نقص و استخلافدار كردن به روش كووالانس به ديوارههاي نانولوله اشاره كرد.
مهشاد مشاري، كارشناس ارشد شيمي فيزيك رفتار نانولولهي استخلافدار شده با دو گروه گلوتامين و كربوكسيل در محيط آبي را در قالب پاياننامهي كارشناسي ارشد خود بررسي كردهام.
مشاري در رابطه با نحوه انجام اين پژوهش گفت: اين تحقيق به روش شبيهسازي مولكولي به كمك نرمافزار Tinker انجام شدهاست. به اين صورت كه شش سيستم از نانولوله كربني ساده و نانولولهي كربني استخلافدار شده به وسيله دو گروه استخلافي گلوتامين (استخلافي با طول زنجيرهي بلند) و كربوكسيل (استخلافي با طول زنجيره كوتاه) ساخته شد. در 4 سيستم، از هر كدام از استخلافها چهار استخلاف از يك گروه قرار داده شد و در دو سيستمي كه نوع استخلاف آنها يكي بود، مكان قرارگيري آنها متفاوت در نظر گرفته شد. سپس با اعمال شرايط شبيهسازي، برهمكنشهاي انرژي، نمودارهاي تابع توزيع شعاعي و ضرايب نفوذ تحليل شد.
وي اظهار داشت: نتايج بررسيها نشان داد كه تمايل تجمع مولكولهاي آب در اطراف گروههاي آبدوست، در انتهاي استخلاف گلوتامين بيشتر از گروههاي آبدوست در نزديكي نانولولهي كربني است، همچنين تعداد مولكولهاي آب بيشتري در اطراف نانولولههاي استخلافدار شده با گلوتامين نسبت به نانولولههاي استخلافدار شده با كربوكسيل تجمع مييابند.
اين پژوهشگر افزود: بررسيها روي نانولولهي كربني با شانزده عدد گروه كربوكسيل حاكي از آن است كه تعداد زياد استخلاف، مانع نزديك شدن مولكولهاي آب به گروههاي آبدوست شده و بهتر است كه از استخلاف با تعداد كم و طول زنجيره بلند استفاده شود.
جزئيات اين تحقيق كه با راهنمايي معصومه فروتن در آزمايشگاه تحقيقاتي شيميفيزيك دانشكده شيمي دانشگاه تهران انجام شده، در مجله Physica E (جلد 43، صفحات 365-359، سال 2010) منتشر شدهاست.
انتهاي پيام/ع