ايثارگر گرسنگان

(ثعلبى كه مفسر است و امام صاحب حديث ، به چند روايت آورده است از مجاهد و عبدالله عباس و غير ايشان كه امام حسن و امام حسين عليهماالسلام بيمار شدند. جد ايشان محمد مصطفى صلى الله عليه و اله به عيادت ايشان آمد. شاه مردان را گفت : از خدا پذيرفتم كه اگر فرزندان مرا خداى تعالى شفا دهد سه روز، روزه بدارم .) شاه مردان گفت : نذر كردم كه اگر فرزندان من شفا يابند سه روز، روزه بدارم و فاطمه و حسن و حسين عليهماالسلام و فضه نيز همين نذر كردند. چون حق تعالى ايشان را شفا داد، شاه مردان فاطمه را گفت : وقت آن است كه به نذر خود وفا كنيم . و نزد آل محمد صلى الله عليه و اله از قليل و كثير هيچ طعامى نبود. ايشان را همسايه اى بود نام او شمعون . در خانه رفت و پاره اى پشم بيرون آورد و سه صاع ⁽⁶⁵⁷⁾ جو، و گفت : اين پشم به زنان ده تا بريسند و اين جو مزد اين است . اميرالمؤمنين عليه السلام بستد و به خانه آورد. فاطمه عليهاالسلام از آن جو، صاعى را آرد كرد و پنج قرص ‍ بپخت . هر يكى را قرصى داد. چون نماز بگزاردند طعام در پيش نهادند. خواستند تا تناول كنند، هنوز دست در طعام نياورده سائلى بر درآمد و گفت : مسكينى ام از مسكينان مسلمانان . مرا طعامى دهيد تا خداى شما را از طعامهاى بهشت كرامت كند. اميرالمؤمنين عليه السلام روى به فاطمه عليهماالسلام آورد و گفت ؛ شعر: