پارساى بلند نظر

آورده اند كه روزى نادانى محاسن ابراهيم ادهم ⁽⁵¹⁵⁾ بگرفت و وى را برنجانيد و استخفاف ⁽⁵¹⁶⁾ عظيم كرد با وى . ابراهيم تبسم كنان روى به قبله آورد و دعا كرد. جوانمردى گفت : گوش فرا داشتم كه چه مى گويد؟ گفت : خداوندا! اين اگر امتحان است كه بر سر من مى زنند، اگر هفت طبق آسمان را چون سنگ آسيا بر سر من گردانند، هاى هوى كنان به حضرت تو مى آيم و مى گويم : بيت ،

در بيع توام به هر بهايى كه كنى

در حكم توام به هر قضايى كه كنى

فردا به گفت زبانيه به دوزخ نروم تا بى واسطه از تو نشنوم كه راه دوزخ گير و در قعر دوزخ قرار گير.
اگر من به لذات نامت ، هزار بهشت نسازم من پسر ادهم نباشم . بيت :

با ياد تو در سفر، نعيم انگارم

بى ياد تو خلد را جحيم انگارم