سعيد جعفر گفت : متوكل مرا فرمود كه ناگاه به سراى على نقى عليه السلام رو و بنگر كه چه مى كند؟ وى را بگير. گفت : در شدم . على نقى عليه السلام در نماز بود. چون نماز تمام كرد، گفت : يا سعيد جعفر! متوكل ترك من نمى كند تا كه پاره پاره اش كنند. به دست اشارت كرد و گفت : دور شو. ترسى عظيم از وى در دل من آمد. برون شدم . آواز فرياد شنيدم كه از سراى متوكل برآمد كه وى را كشتند.
