ثناى حضرت سيدة نسا

ثناى حضرت سيدة نسا دختر فكرِ بِكر من، غنچة لب چو واكند * از نمكينكلام خود حقّ نمك ادا كند طوطى طبعِ شوخ من گر كه شكر شكن شود * كام زمانه را پراز شِكّر جانفزا كند بلبل نطق من ز يك نغمة عاشقانه‏اى * گلشن دهر را پر از زمزمهو نوا كند خامة مُشكساى من گر بنگارد اين رقم * صفحة روزگار را مملكت ختاكند مُطرب اگر بدين نمَط ساز طرب كند گهى* دائرة وجود را جنّت دلگشا كند شمعفلك بسوزد از آتش غيرت و حسد * شاهد معنىِ من از جلوة دلربا كند وهم به اوجقدس ناموسِ اله كِى رسد؟ * فهمِ كه نعت بانوى خلوت كبريا كند؟ ناطقة مرا مگر روحقدُس كند مدد * تا كه ثناى حضرت سيدة نسا كند فيض نخست و خاتمه نور جمال فاطمه *چشم دل از نظاره در مبدأ و منتهى كند صورت شاهد ازل، معنى حُسن لم يزل * ‏ وهم چگونه وصف آيينة حق نما كند مَطلع نور ايزدى مبدأ فيض سرمدى‏ * جلوة او حكايتاز خاتم انبيا كند بسملة صحيفة فضل و كمال معرفت * بلكه گهى تجلّى از نقطة تحت«با» كند دائرة شهود را نقطة مُلتقى بوَد * بلكه سزد كه دعوى لو كُشِف الغطاكند حامل سرّ مستمر حافظ غيب مستتر * دانش او احاطه بر دانش ماسِوى كند ليلة قدراوليا، نور نهار اصفيا * صبح جمال او طلوع از افق علا كند وحى نبوتش نسب، جود و فتوتش حسَب * قصه‏اى از مروتش سوره «هل اتى» كند دامن كبرياى او دسترس خيال نى * پایةقدر او بسى پايه به زير پا كند لوح قدَر به دست او كِلك قضا به شست او * تا كهمشيت الهيّه چه اقتضا كند در جبروت، حكمران، در ملكوت، قهرمان‏ * در نشئات كُنفكان حُكم به ماتشا كند عصمت او حجاب او عفت او نقاب او *سِرّ قدم حديث از آنستر و از آن حيا كند نفخة قدس بوى او جذبة انس خوى او * منطق او خبر ز «لاينطقعن هوى» كند قبلة خلق، روى او، كعبة عشق كوى او * چشم اميد سوى او تا به كهاعتنا كند «مُفتقرا» متاب رو از در او به هيچ سو * زانكه مس وجود را فضّة او طلا كند آيت الله غروى اصفهانى (كمپانى)