ديگر زنده نيست
«عدي صدام» از آن آدم هاي عجيب روزگار بود که سال هاي سال،غير از عکس کوچک بي کيفيتي،مردم عراق چيزي از او نمي دانستند. عدي پسر بزرگ صدام بود و از آنجايي که پسر ديکتاتورهاي بزرگ دنيا در آب نمک خوابانده مي شوند تا يک روزرو شوند،صدام هم بي ميل نبود او چندان در معادلات دولت عراق جايي نداشته باشد. اما از آنجايي که هميشه پسر ديکتاتورهاي بزرگ دنيا وسوسه مي شوند از پشت پرده خارج شوند و قدرت بگيرند،عدي پس از خروج از پشت پرده يک مدتي به خرج بابايش روزنامه «بابل» را درآورد. پس از آن با جيب پدر،تلويزيون «الشباب» را تاسيس کرد و البته وقتي حوصله مديريت تلويزيون را هم نداشت،با توصيه پدرش رئيس کميته المپيک عراق شد،هرچند که انگار در اين انتصاب زورکي،فدراسيون فوتبال عراق هم به عنوان سرجهازي به آقازاده صدام تحويل داده شد. در آن دوران اخباري از اردوي تيم ملي فوتبال عراق لو مي رفت که در آن عدي فوتباليست ها را به خاطراشتباهاتي که در مسابقات ملي داشتند،شکنجه کرده است. او در نوجواني به همراه برادرش حسين، به شکنجه گاه هاي دولت عراق مي رفت تا نحوه شکنجه زندانيان سياسي و مخالفان حزب بعث و صدام را ببيند. البته اين دوران آموزشي در روزگاري که عدي به رياست فدراسيون فوتبال عراق رسيد،کاربرد داشت. اين را هم بايد اضافه کرد که گويا عدي در اوقات فراغت با جست و جو در اينترنت به دنبال يافتن شيوه شکنجه هاي باستاني براي اذيت و آزار ورزشکاران عراقي بود.البته همانطور که معمولاً ديگر ديکتاتورهاي دنيا همراه با اولادشان دفن مي شدند،او هم در جرياني حمله آمريکا به عراق کشته شد. نيروهاي نظامي آمريکا آن قدر نگران مرگ قطعي عدي بودند که محل اختفاي او را با خاک يکسان کردند تا خيالشان راحت شود که عدي ديگر زنده نيست.
منبع:نشريه همشهري جوان، شماره 220.
اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم
یک شنبه 9 اسفند 1388 2:46 PM
تشکرات از این پست
