سطرهاي آسمانى

سطرهاي آسمانى ترجمه آزاد از دعای صباح خدایا! چگونه منِ درمانده را از خويش برانى، حال آنكه گریزان از تمام گناهان خویش، به تو پناه آورده‌ام؟ آیا مرا ناامید خواهی كرد؟ مگر نه آنكه راه راست را از تو نشان پرسیده‌ام و شتابان به‌سوی تو آمده‌ام؟ آيا مرا از چشمه لطف خويش تشنه بازمي‌گردانى؟ نه، هرگز...! چشمه رحمت تو حتی در خشك‌سالی‌های زمانه نیز سرشار و پرآب است و درهای بخشایشت، همواره برای طلب كردن گشوده‌اند. تویی تمام آنچه آدمی آرزو می‌كند و در پی آن است. خدایا! افسار نفسم را به دست مشیّت تو می‌سپارم و بارهای سنگین گناهم را به امید بخشایش تو بر زمین می‌نهم. صبح امروزِ مرا سرشار از نور هدایت كن و سلامت دین و دنیایم را در آن رقم بزن. تو بر همه‌چيز توانايى. به هركه خواهى، پادشاهي مي‌بخشي و از هركه خواهى، مي‌ستانى. هركه را خواهي به اوج عزت مي‌بري و هركس را اراده كنى، به خاك ذلت مي‌نشانى. تو بر همه‌چيز توانايى، ای سرچشمه همه خوبی‌ها! خداوندا! اي كه روز را در شب و شب را در روز نهان مي‌كنى! اي كه مرده را زنده مي‌گرداني و زنده را به مرگ مي‌رساني و به هركه بخواهى، روزي بي‌حساب عطا مي‌كنى. هیچ معبودی جز توی بی‌همتا نیست. خدای من! كیست كه مقام بلند تو را بداند و از خشم تو نهراسد؟ كیست كه تو را بشناسد و همواره به یاد تو نباشد؟ تويي كه پراكندگي‌هاي عالم را به قدرت خويش سامان بخشيده‌اي و آسمان را به هنگام سپيده‌دم شكافته‌اى... . تويي كه شب تاريك را روشن ساخته‌اي و گواراي آب را از دل سنگ‌ها روان كرده‌اى... . از ابرها باران فرو باریده‌ای و ماه و مهر را فرا برده‌ای تا چراغ هدایت مردمان باشند... . هیهات كه هرگز در این همه خلقت، خستگی بر تو چیره شده باشد! اي كه در جاودانگي و شكست‌ناپذيرى، بي‌بديل هستى! ای كه بندگانت را به مرگ و فنا، مقهور خويش كرده‌اى! بر محمد و خاندان پاكش درود بفرست و صدای امیدوار و دعای آرزومندم را بشنو و اجابت كن. ای بهترین گره‌گشا! مرا تهی‌دست و بی‌بضاعت از درگاه خویش بازنگردان. خداوندا! قلبم در پس پرده‌های غفلت است و نَفْسم بیمار... و عقلم شكست‌خورده هوس‌های فراوان... گناهانم بسیار و طاعاتم ناچیز... و با این همه، زبانم به تمام خطاها اقرار دارد. چه كنم؟ ای راز نگهدار بندگان! ای داننده هرچه اسرار! ای درمان هرچه درد و اندوه! به یمن محمد و خاندانش مرا ببخش...!