در مقابل قناعت ، صفت مذموم حرص و طمع قرار دارد
نتایجی که امام برای حرص و طمع بر
می
شمرند ،
ضد آن ها از ثمرات قناعت به شمار می آید:
إِنَّ الطَّمَعَ مُورِدٌ غَيْرُ مُصْدِرٍوَ ضَامِنٌ غَيْرُ وَفِيٍّ
وَ رُبَّمَا شَرِقَ شَارِبُ الْمَاءِ قَبْلَ رِيِّهِ
طمع، انسان را تا لب آب مىآورد بدون اين كه برگرداند
و ضمانت مىكند بدون اين كه وفا كند،
بسا نوشنده ی آب كه پيش از سيراب شدن، گلوگير شود.
نهج البلاغه , حکمت275
