اوصاف بندگان خاص خدا

بندگان خاص خدا چنين كسانى اند:
1- با تواضع در زمين حركت مى كنند.
2- آن گاه كه جاهلان اينان را به عتاب خطاب كنند، با سلامت نفس و زبان خطاب كنند، و با سلامت نفس و زبان خوش جواب مى دهند.
3- شب ها را با عشق خدا و براى رضايت او به سجده و قيام سپرى مى كنند.
4- دايم با دعا و تضرع مى گويند: (( پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور كن كه بد عذابى است و جهنم بد منزل و بد سرانجامى است . ))
5- در انفاق كردن اسراف نمى كنند و ميانه روى را پيشه خود مى سازند.
6- براى خدا شريك قايل نمى شوند و فقط خداى را مى خوانند.
7- از قتل و جنايتى كه خدا آن را حرام كرده است ، پرهيز كنند.
8- هرگز گرد عمل زشت زنا نمى گردند كه هر كس مرتكب اين عمل زشت شود، كيفر جاودانه اش را خواهد ديد و در قيامت عذابش دو چندان خواهد شد، مگر كسانى كه توبه كنند و اعمال نيك انجام دهند كه در اين صورت ، خداوند گناهان آنان را به ثواب مبدل خواهد كرد و هر كس توبه كند، البته خداوند توبه اش را مى پذيرد.
9- به ناحق شهادت نمى دهند.
10- هر گاه به كار بيهوده و زشتى از مردم هرزه بگذرند، بزرگوارانه از آن در گذرند.
11- هر گاه متذكر آيات الهى شوند، همچون كوران و كران از كنار آن نمى گذرند، بلكه با دلى آگاه و چشمى بينا آن را مشاهده كرده و در آن تامل مى كنند، تا به مقام معرفت و ايمانشان افزوده شود.
12- به هنگام دعا با خداى خود مى گويند: پروردگارا! از همسران و فرزندان ما كسانى را قرار ده كه مايه روشنى چشم ما شوند و ما را سرخيل پاكان جهان و پيشواى پرهيزكاران قرار بده .
پاداش صبر چنين بندگانى قصرهاى بهشتى خواهد بود كه در آنجا با سلام و درود و شادمانى با يكديگر ملاقات مى كنند و در بهشت زيبا براى ابديت و هميشه (جاودان ) خواهند بود.
اى پيامبر! به امت بگو: (( اگر دعا و ناله و زارى تان نبود، خدا به شما هيچ توجه و اعتناى نداشت ؛ زيرا شما در گذشته ، آيات خدا و پيامبران الهى را تكذيب كرده ايد و اين تكذيب ، دامان شما را خواهد گرفت و از شما جدا نخواهد شد (پس با دعا آن را جدا كنيد (1) ))



(1):الفرقان (25) آيه 63 - 77؛ صراط سلوك ، ص 33