حساسيت غذائي، پاسخ غير عادي سيستم ايمني بدن به مصرف بعضي از غذاها است كه در موارد شدید ممکن است منجر به حمله‌‌هاي آنافيلاكتيك شود (اختلال شديد تنفس، كاهش فشار خون و در صورت عدم درمان حتي مرگ ظاهر شود). علائم آلرژيهاي غذائي متفاوت هستند. مهمترين علائم این عارضه اختلالات گوارشي، تنفسي و مشكلات پوستي هستند. شایعترین حساسيت‌های غذائي بدنبال مصرف ترکیبات پروتئينی زياد ایجاد مي شود خصوصاً پروتئينهائي با منشاء گياهي و يا غذاهاي دريائي. مواد غذائي مانند بادام زميني، ماهي، صدف، شير گاو، تخم مرغ، سويا و در بعضی موارد گندم از غذاهایی هستند كه موجب حساسيت زياد در كودكان میشود. اگر چه عوامل حساسيت زاي موجود در غذاها (آلرژنها) تحت تأثير حرارت و اسيد قرار نمي گيرند ولي حساسيت زائي بعضي از پروتئينها در اثر حرارت ممکن است تغيير کند. فرآيند تهيه غذا مي تواند بر آنتي ژنهاي موجود در غذا اثر نمايد. مثلاً افرادي كه با مصرف دانه‌هاي سويا، پنبه دانه و بادام زميني از خود حساسيت نشان مي دهند، معمولاً مي توانند روغن آنها را تحمل نمايند كه البته در مصرف اين نوع غذاها هم بايد احتياط نمود.

بطور كلي وراثت و عوامل محيطي در كنار مصرف بعضي از غذاها مي‌توانند حساسيت غذائي را تشديد نمايند.

تشخيص

جهت تشخيص حساسيت غذائي، يكي از روشها حذف بعضي از غذاهاست؛ به اين ترتيب كه ابتدا با يك رژيم ساده و محدود ( برنج پخته و گوشت آب پز) شروع مي شود و به ترتيب هر يك از غذاها جداگانه براي 2 تا 3 روز داده شده و حساسيت آن بررسي مي‌گردد. در صورت بروز علائم نسبت به هريك از غذاها، آلرژن يا ماده غذائي آلرژي زا شناخته مي شود.

درمان

بهترین روش درمانی حذف ماده غذائي آلرژي زا پس از تشخيص و ادامه يك رژيم غذائي كافي و متناسب با نيازها میباشد. در صورتی که علائم بیماری خیلی ناراحت کننده باشند، باید با پزشک خود مشورت نمایید.