ضريح نورانى

ضريح نورانى كنون كه آمده‏ام عشق را به مهمانى *** دخيل بسته دلم بر ضريح نورانى هلا اجابتِ سبزِ دعاى خسته‏دلان ***شود كه جرعه عشقى مرا بنوشانى به آب ديده بشويم غبار درگاهت *** مگر كه پرتو مهرى به ما بيفشانى كبوتر دل ما ميل پر زدن دارد *** در آستان تو اى آسمان روحانى سرشك ديده فشانم به شوق ديدارت *** خوشم به ياد تو با اين دو چشم بارانى تويى رئوف، تويى مهربان، تويى جاويد *** منم فقير، منم ناتوان، منم فانى شب است و شوق حضور تو در دلم جارى است *** الا كه راز دلم را تو خوب مى‏دانى حرم قدس دل بر سر كوى آشنا آوردم ***بر درگه او دست دعا آوردم آهوى رميده‏ام كه از بهر اميد ***رو بر حرم قدس رضا آوردم عرش حكمت ديشب به اذن خداوند، از شاخه سبز عصمت *** يك سيب سرخ خجسته، افتاد در دست خلقت سيبى ز باغ اهورا، چون سوره‏اى سرخ و زيبا ***نامش على بن موسى نازل شد از عرش حكمت ديشب در آيينه خاك، تابيد نورى ز افلاك ***افتاد در جان هستى، غوغا و شور قيامت ديشب ملايك اذان‏گو از آسمان مى‏گذشتند ***با يك طبق از تبسم، با يك طبق از بشارت ديشب نسيمى بهشتى، آيينه‏ها را صفا داد ***خنديد خورشيد هشتم، تكثير شد نور و رحمت شب رفت و صبح ظفر شد، خورشيد دين جلوه‏گر شد ***نور رضا منتشر شد در هشت فصل رسالت اين واژه‏هاى زمينى، از وصف او ناتوانند *** اى كاش بى‏واژه مى‏شد مى‏كردم از او حكايت بحر كرامات نورش، بحرى است تا بى‏نهايت ***دريا نمى‏گنجد آرى در كوزه‏هاى عبارت مولاى آيينه و آب، نور اهورايى و ناب ***دستم به دامان نورت، من روسياهم، شفاعت بر مدار چشم‏هاى تو خراسان در خراسان، نور در جان تو مى‏چرخد ***ببين خورشيد در مشرق به فرمان تو مى‏چرخد خراسان مُهر دريا مى‏شود با گام‏هاى تو ***به دست ابرها تسبيح باران تو مى‏چرخد اگر شوق وصالت نيست در آيينه‏ها درها *** چرا آيينه در آيينه ايوان تو مى‏چرخد طواف عاشقان هم بر مدار چشم‏هاى توست *** سماع صوفيان هم گرد عرفان تو مى‏چرخد به سقاخانه‏ات زيباست رقص كاسه‏هاى نور *** در اين پيمانه، آن پيمانه، پيمان تو مى‏چرخد بيابان در بيابان گرگ شد هر كوه، صيادى ***چه‏قدر آهوى زخمى در شبستان تو مى‏چرخد در اين آدينه لبريز از آغاز گل، شاعر! ***شروع تازه‏اى در بيت پايان تو مى‏چرخد حريم آسمان هم عشق به صحن آسمان نزديك است *** هم لطف خدا به عاشقان نزديك است وقتى به زيارت آمدى، مى‏بينى ***اين در به حريم آسمان نزديك است