پاها بخشي از بدن هستند كه بيش از ساير اعضا مورد ضربه و فشار قرار دارند و معمولا توجه كمي هم نسبت به آنها صورت ميگيرد.
يك كفش خوب، كفشي است كه از شكل و الگوي طبيعي پا تبعيت كند ضمن اينكه يك پوشش كلي در اطراف پا فراهم ميكند، بايد درجات قابل قبولي از انعطافپذيري را داشته باشد كه با روند طبيعي راه رفتن اختلال ايجاد نكند.
كفش راحت و مناسب، كفشي است كه ايجاد تاول نكند و پاها در آن راحت باشند و انگشتان پا مخصوصا شست پا در آن فشرده نشود.
اندازه كفش از مهمترين ويژگيهاي كفش است. پا بايد به راحتي درون كفش قرار گيرد. اگر فضاي داخلي كفش كوچك باشد، باعث آسيب بخشهاي مختلف پا (مثل قوزكها، كنارهها يا سطح رويي پا) خواهد شد. هرگز به اميد اين نباشيد كه كفش جا باز ميكند. از همان ابتدا كفش بايد اندازه پا باشد چون حتي مدت كوتاهي استفاده از يك كفش تنگ نيز ميتواند باعث آسيب پاها شود و در بلندمدت فرد را مبتلا به بيماريهايي مثل ميخچه، زخمهاي زمين پا و نيز آرتروز و ديگر اختلالات مفصلي پاها كند.
هر بار كه فرد در پي استفاده از كفشهايي با پاشنه بلند دجار لغزش و بيتعادلي شود، آسيب قابلتوجهي به مفاصل و رباطهاي پا وارد ميآورد كه در بلندمدت ميتواند باعث درد مزمن پاها شود. احتمال بروز پيچخوردگي و ديگر آسيبهاي پاها در افرادي كه از كفشهاي پاشنهبلند استفاده ميكنند، به مراتب بيشتر از كفشهاي عادي است. اگر كفش شما بزرگ باشد كه امكان حركت پا در آن كاملا راحت باشد و به عبارت ديگر كفش در پا لق بزند هم مناسب نيست. اين وضعيت باعث ميشود احتمال آسيب و حركتهاي نامناسب در پا بيش از حد باشد.
به نظر اكثر مردم هر دو پا از نظر اندازه با هم برابر هستند اما واقعيت چيز ديگري است. در بسياري از افراد يكي از پاها از پاي ديگر بزرگتر است. توجه به اين نكته در هنگام تهيه كفش بسيار بااهميت است، چرا كه به شما گوشزد ميكند حتما هر دو لنگه كفش را امتحان كنيد در غير اين صورت اگر مجبوريد تنها يك لنگه كفش را امتحان كنيد، حتما اين لنگه مربوط به پاي بزرگتر شما باشد.