بهترین راه برای شروع برنامه ریزی برای خانه این است که همه تغییرات مربوط به معماری، تجهیزات و لوازم خانگی، مصالح و طراحی را فراموش کنید. بازسازی و مرمت های مربوط به ساختار، طراحی یا لوازم هرچه باشند، کاناپه همان کاناپه است و پارچه چیت همان پارچه چیت است.
قوانین بنیادی هرگز تغییر نمی کنند، آنها اساس کار را تشکیل می دهند. پس باید با این قوانین شروع کرد، چه بخواهید دکوراسیون تازه ای داشته باشید، چه بخواهید فقط چند چیز کوچک را در منزل تغییر دهید.
کار خود را آغاز کنید. برای هر اتاقی یادداشتی بگذارید. هال و سرویس بهداشتی را یادتان نرود. همه نکاتی که می خواهید برای هر اتاق انجام دهید روی کاغذ آن یادداشت کنید.
· پلان های کف را با جوهر روی کاغذ گراف بکشید، درها، پنجره ها و بخش های دائمی دیگر را به دقت بکشید و مشخص کنید. ایده های مبلمان را با مداد بنویسید، اگر نظرتان عوض شد می توانید آنها را پاک کنید و از نو بنویسید.
· اشکالات هر اتاق را پیدا کنید: رنگ های نامناسب، طرح رنگی آشفته، چیدمان بی روح، اکسسوری های بیهوده، نور کم، مکان نادرست و غیرعملی برای مطالعه.
· موارد نادرست و بد را دور بیندازید و فقط عناصر خوب مبلمان خود را نگه دارید. لیستی از آنچه نیاز دارید تهیه کنید (رومبلی ها، پرده ای ها) تا اسباب منزل را نو کنید.
· تغییرات ساده در معماری منزل آنچه می خواهید را به خوبی فراهم می کنند. قفسه کتاب های توکار، تاقچه پنجره، روکش رادیاتور، پیش بخاری نو – همه اینها جزو تجدید مبلمان محسوب می شوند.
· در انتخاب رنگ از ملال آوری اجتناب کنید. رنگ های بی روح و خنثی انتخاب نکنید، زیرا رنگ های خنثی چرک تاب نیستند و با اسباب دیگر منزل فوراً هماهنگ می شوند. با رنگ های روشن و شاد به اتاق ها روحیه بدهید.
· کاغذ دیواری محجوبانه با طرح های بی مزه و رنگ های غیرقابل شناسایی از کاغذ دیواری نداشتن بدتر است. طرحی را انتخاب کنید که هویت داشته باشد و برای خودش کلاسی داشته باشد.
· رنگ های پررنگ شخصیت مبلمان و اکسسوری های اتاق را مشخص می کنند و به ظاهر پنجره ها جذابیت می دهند. از رنگ های غنی و عمیق برای دیوارها استفاده کنید.
· از رنگ به عنوان پیوندی بین اتاق های پذیرایی و ناهارخوری استفاده کنید یا آن دو اتاقی که بهم ربط دارند را با هم هماهنگ کنید. لازم نیست رنگ ها یکی باشند یا طرح کاغذ دیواری یکجور باشد. ولی یک رنگ اصلی در طرح شما باید در این دو اتاق متصل بهم وجود داشته باشد.
· حالا بروید خریدهایتان را انجام دهید. اگر فروشگاه محلی محبوب شما مشاور دکوراسیون دارد، یادداشت های خود را همراهتان ببرید و نسبت به یادداشت های هر اتاق از او پیشنهاد و توصیه بخواهید.
· خریدهایی مطابق با سلیقه خانواده انجام دهید. زمینه و طرحی را انتخاب نکنید که آسایش خانوادگی شما فدای آن سبک یا آن دکور شود. تنوع هایی که درست انتخاب شده اند، مقررات دکوراسیون را نمی شکنند و برای کل خانواده آرامش می آورند.
· خریدهایی مناسب خانواده انجام دهید. اگر همه اعضای خانواده بزرگسال هستند، مبلمان بچگانه و کوچک نخرید.
· اسبابی مطابق با اندازه خانه بخرید. خانه ها و اتاق های کوچک با مبلمان بزرگ، مثل کمپ به نظر می رسند؛ و اتاق های بزرگ باید مبلمانی متناسب با اندازه شان داشته باشند. قبل از خریدن وسیله ای نو، اندازه محل آن را در نظر بگیرید.
· وسایل مرغوب بخرید. نگذارید ویترین و ظاهر زیبای چیزی شما را گول بزند که آن را بخرید. در مورد جنس پارچه و سازنده آن سوال کنید و بپرسید که آیا دوام خوبی دارد یا خیر. از پول بیشتر دادن برای جنس با کیفیت و مرغوب نهراسید.
· با اشیای خوب شروع کنید، چه از لحاظ طراحی و چه از لحاظ ساخت. چند وسیله کوچک که درست و با دقت انتخاب شده باشد و بعداً در درازمدت بتوان چیزهای بهتری به آن اضافه کرد، بهتر از اشیای ارزانی است که با عجله خریده شده و طراحی و جنس مرغوبی ندارد.
· می توانید به راحتی رنگ های درست و غلط را تشخیص دهید. رنگ های بد، مبهم و ناشفاف هستند و دلتان را می زنند، در حالیکه رنگ های خوب، تمیز و شفافند و با هم هماهنگی کامل دارند.
· رنگ هایتان را متعادل کنید. با استفاده از سه رنگ به عنوان اساس طرح خود این کار را بکنید. برای مثال، یک طرح از 50 درصد رنگ طوسی، 30 درصد رنگ زرد و 20 درصد رنگ قرمز استفاده می کند. بگذارید کوچکترین نسبت به عالی ترین و زیباترین رنگ داده شود. با آنکه رنگ های دیگری هم وجود دارد، ولی باید به عنوان رنگ های فرعی به نظر بیایند.
