گرم نگاه

گرم نگاه کردنت ، مثل تنور مانده ام

 
ساده و صاف و بی ریا مست حضور مانده ام

 
خنده ی من طلوع کن ، با تو بلند می شوم

 
درس بده ، شروع کن ، غرق مرور مانده ام

 
مثل همیشه مانده ام پشت نگاه پنجره

 
در انتظار رؤیت بلور نور مانده ام

 
صید دلم کنی قبول ، چرا فرار می کنی ؟

 
بیا نجات ده مرا ، میان تور مانده ام

 
خسته ی ناز کردنت ، بس کن و انتظار کم

 
گر چه به رسم عاشقان سخت صبور مانده ام

 
نیمه ز راه جاده را ، شکسته پای رفته ام

 
دست مرا بگیر هم ، که در عبور مانده ام

                                                             مریم جعفر زاده