هديه دادن به يكديگر

هديه دادن به يكديگر

حضرت علي(ع): «نعم الهدية الموعظة؛ بهترين هديه، موعظه و پند است».[1] راهنمايي براي اصلاح رفتار، هديه‌اي خوانده مي‌شود كه برادران ديني به يكديگر مي‌بخشند. امام صادق(ع) مي‌فرمايد: «محبوب‌ترين برادران نزد من، كسي است كه عيب‌هايم را به من هديه دهد.»[2] (مرا از آنها آگاه كند) بدين ترتيب، از ديدگاه اين امامان، موعظه بهترين هديه مردم به يكديگر است. باز به فرموده حضرت علي(ع): هر كس نيكي و احسان گذشته را با هديه و نيكي جديد استوار و محكم نسازد، نيكي و احسان گذشته‌اش معيوب مي‌شود و جانشين آن را نادرست انتخاب كرده است.[3] يكي از اموري كه ميان انسان‌ها الفت و دوستي پديد مي‌آورد، هديه دادن است و تكرار هديه دادن نيز راهي براي تقويت و ادامه روابط دوستانه به شمار مي‌رود. بي‌توجهي به امر هديه و تقويت نكردن روابط دوستانه از راه هديه دادن، يا رد كردن هديه‌هاي دوستان و قدرداني نكردن از آنها، نشانه دور بودن فرد از آموزه‌هاي معصومين(ع) است. در اسلام، آداب و سنت‌هاي نيكو و ارزشمندي پيرامون روابط اجتماعي و ديدارها وجود دارد كه يكي از آنها، هديه دادن است. در عين حال، با وجود تأكيد فراوان اسلام بر اين امر، تنها افراد كمي، در سفر يا حتي در شهر خود به ياد نزديكان و دوستان خود هستند. پی نوشتها [1]. عبدالواحد بن محمد تميمي آمدي، غررالحكم و دررالكلم، قم، انتشارات دفتر تبليغات، 1366، ج 2، ص 770. [2]. محمدباقر مجلسي، بحارالانوار، ج 2، ص 250. [3]. غررالحكم و دررالكلم، ج 2، ص 699. طوبی ، شماره 30