گل زینب

گل زینب

ای که بوی کربلا می آید از میلاد تو هر گلی یابدی صفا چون می نماید یاد تو گل بخوانندت ولی گلها همه مست تو اند سدره و طوبی بود یک شاخه از شمشاد تو خسته بودم از سراب کاذب آزادی ام تا اسیرت شد دلم ، گردیده ام آزاد تو کاروان سالار عشقی ، قبله اهل دلی با ورودت بیت عترت می شود دلشاد تو ای گل زهرا نسب ای غنچه باغ علی عشق و مستی هم بود در این جهان همزاد تو مقدمت بوی بهشت فاطمیون می دهد فخر بنماید خدا بر عالم ایجاد تو آرزومند دعایت در نماز شب حسین همره او اهل گیتی طالب امداد تو