مساوات در مسجد

مساوات در مسجد

هراس ليف، دانشمند اروپايى درباره نماز مى‏گويد: من بسيارى از كليساها و معبدها را ديده‏ام كه در آن جاها مساوات برقرار نيست و طبيعتاً معتقد بودم كه بايد همين تبعيض در داخل معابد اسلامى هم حكمفرما باشد. ولى هنگامى كه در روز عيد فطر، در مسجدى در لندن، ملاحظه كردم كه عالى‏ترين نوع مساوات در ميان مسلمانان وجود دارد، سخت دچار حيرت گرديدم. من ديدم كه نژادهاى مختلف و شخصيت‏هاى عالى و دانى در كنار يك‏ديگر قرار گرفته‏اند و برادرانه مشغول عبادت هستند. مانند آن را در مسجد نوبنياد از بلاد ممباساه نيز ديده بودم كه كارگران با سياست‏مداران دست مى‏دهند و تكلّفات و تشريفات از ميان آن‏ها برداشته شده است. هيچ كس در هيچ مقامى، از ايستادن در كنار ديگران براى نماز ناراحت نيست. صف‏ها كاملاً منظم و همه در يك رديف ايستاده‏اند، زيرا آن‏جا امتيازى نيست و همه در پيش‏گاه خداوند برابرند و هيچ كس را بر ديگرى رجحان نيست. هنگامى كه پيشوا و امام مسجد مسلمانان به من گفت كه به عقيده مسلمانان همه انبيا بر حق بودند و كتاب‏هاى آن‏ها از جانب خداوند است، گمان كردم گوشم بدشنيده است، زيرا اين نخستين بارى بود كه از يك رهبر دينى چنين سخنى را مى‏شنيدم. از اين رو ديگر براى من شكى باقى نماند كه دين اسلام صلاحيت دارد كه دين جهانى گردد. هاجر رضايى، شماره اشتراك 11832 برگرفته از: داستان‏ها و حكايت‏هاى مسجد، غلام‏رضا نيشابورى، ص 51 و 52