پیامبر رحمت

پیامبر رحمت

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) برای این که مردم تربیت می شدند، غصه می خورد به طوری که خدای تبارک و تعالی او را تسلیت می داد، در مشقت بود. خدای متعال به او خطاب می کند که ما قرآن را نفرستادیم که تو در مشقت باشی . و برای ملتها از پدر برای اولادش_ از پدر مهربان بر ملتهای عالم او_ بیشتر غصه می خورد، و کافرها را وقتی که می دید، اینها به مجرای طبیعی انسانی نمی آمدند، برای آنها متأسف بود. (1) پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) همان طوری که برای مؤمنین رحمت و دلسوز بود، برای کفار هم بود . ... دعوتش برای این بود که این اشخاص کافر را نجات بدهد. آن اشخاص عاصی را. خدای تبارک و تعالی به ایشان خطاب می فرماید که: « مثل این که می خواهی خودت را بکشی برای اینها که اینها ایمان نمی آورند.(2) بسیار متأثر بود که چرا اینها ایمان نمی آورند و چرا نجات پیدا نمی کند... همان طوری که با مؤمنین سر صلح و صفا داشت با دیگران هم داشت. مگر آنهائی که یک غده ی سرطانی بودند که باید کنده بشوند از جامعه، باید کنار بروند.(3) پیامبر اعظم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) با یک دست قرآن را داشت و با دست دیگر شمشیر، شمشیر را برای سرکوبی جنایتکاران و قرآن را برای هدایت؛ آنها که قابل هدایت بودند. قرآن راهنمای آنها بود و آنهایی که هدایت نمی شدند و توطئه گر بودند. شمشیر برای آنها بود. (4) منابع 1- بیانات امام راحل در دیدار با مسؤولین کشور 23/ 10/ 60. 2- سوره ی شعرا، آیه ی 3. 3- صحیفه ی نور، ج7، ص 259. 4- صحیفه ی نور، ج8، ص 269.