▪ زندگی مرغابی در پائین ترین نقطه فکری است اما فکر عقاب بلند پروازانه است.
▪ مرغابی اگر هوشی هم دارد به درستی به کار نمی برد اما عقاب تیزبین است.
▪ مرغابی سکون را به حرکت و پرواز ترجیح می دهد اما عقاب قدرتمند است.
▪ مرغابی بدون دستاورد حامی در زندگی عمر می کند اما عقاب باهوش و ذکاوت است و کسی به گردش نمی رسد.
▪ مرغابی در شک و دودلی است اما عقاب عاشق هیجان و ماجراجویی است.
▪ مرغابی دایم دور خود می چرخد و غر می زند اما عقاب عمر کوتاه ولی پر برکت دارد.
▪ مرغابی فرصت را نمی شناسد که از آن استفاده کند اما عقاب هرگز تردید نمی کند.
▪ مرغابی غذای لجن و سهل الوصول را انتخاب می کند اما عقاب از فرصت ها بهترین استفاده را می کند و غذایش بهترین هاست.
▪ مرغابی هیچ هدفی ندارد و نخواهد داشت اما عقاب هدف را انتخاب و به سمت آن حمله می کند
▪ مرغابی دنباله رو و همواره به دنبال سر گروه است اما عقاب منتظر دیگران نمی ماند.
▪ مرغابی را انتخاب می کنند اما عقاب انتخابگر است.
▪ مرغابی با گروه ارزش پیدا می کند اما عقاب تکرو بوده، به اندازه یک گروه ارزشمند است. حالا خودت بگو مرغابی بودن بهتر است یا عقاب بودن بی شک برای عقاب بودن باور و جسارت لازم است.