چـه یارانـــی در ایــن جــا پـا نـهـادنــــد
دل ِ جـامــانــده ،سـوزان اسـت اینجــا
از این گــردان نمــی تــوان نــوشــت ...
تصـاویـر ،
خـود گـویای حقیقتنــد ،
چــرا کــه کلمــات قـاصــرنــد ....
اگــر بـه دوکـوهه بــروی
و از آنجـا بـه گــردان تخــریب ،
بـه گفتــه ام ایمـان مــی آوری !!
فقــط بــاید روبــروی حسینیـه بنشینـی ،
چشمــانـت را ببنـــدی ،
و بــوی آنجــا را استشمام کنی !
آنــوقـت خــوش آمــد گـویی بچــه هــای گــردان ،
گــوشهــایت را نـــوازش میدهــد.
اگــر از سـِن و ســالشــان بپــرسی ،
خودت شــرمنــده می شــوی !
پس مپـــرس.
اگــر خــوب بــه اطـرافِ حسینیــه نگــاه کنــی ،
قبــرهـایی را می بینــــی
کــه محل راز و نیاز بــا معبــود شـان بـود ،
آری ، قــدمگــاهِ شهـــیدان اســت اینجــا !
خدایـا:
ما را از این لذّت حضـور محروم مـکن....
