علما، مبلغان و پيام‌آوران دين

حكمتهاي تبليغ:

شيوه‌هاي تبليغ:

پی نوشتها :

[1] . فرهنگ لاروسي، ج 1، واژه البلاغ.
[2] . احزاب، 39.
[3] . مائده، 67.
[4] . شيخ مفيد، ‌الارشاد، چ اول، قم، آل البيت، 1413 هـ .ق، ج 1، ص 55 و 65 و 139 و 5ـ194.
[5] . دكتر محمد ابراهيم آيتي، تاريخ پيامبر اسلام، چ ششم، تهران، دانشگاه، 78، ص 78 ـ 79.
[6] . علامه مجلسي، بحار الانوار، چ دوم، تهران، دار الكتب الاسلاميه، 63، ج 21، ص 3ـ360.
[7] . آيتي، پيشين، ص 145 ـ 146 و 147 ـ 148، و مجلسي، بحار، پيشين، ص 360 ـ 363.
[8] . فبعث الله النبيين مبشرين و منذرين...؛ بقره، 213.
[9] . و ما نرسل المرسلين، الا مبشرين و منذرين، 48 انعام و 56 كهف، يا ايها النبي انا ارسلناك شاهداً و مبشراً و نذيراً؛ احزاب، 45؛ اسراء، 105؛ فرقان، 56.
[10] . مانند آياتي كه در توصيف بهشت به عنوان جايگاه ابدي مؤمنين و جهنم به عنوان جايگاه كافران و گناه‌كاران كه در آيات قرآن نظير 82 و 111 و 214، 221، 265 و 266 بقره و درباره جهنم آياتي نظير 12 و 162 و 197 آل عمران و 55 و 93 و 97 و 115 سوره نساء.
[11] . آل عمران، 159.
[12] . قلم، 4.
[13] . توبه، 103.
[14] . توبه، 103.
[15] . ر.ك: شهيد مطهري، سيري در سيرة ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ و اسلام و مقتضيات زمان و ر.ك؛ مجموعه بحار الانوار مجلسي كه مملو از نكات برجستة درباره سيره معصومين است.
[16] . ر.ك: شهيد مطهري، امامت و رهبري، چ دوازدهم، تهران، صدرا، 1370، صص 46، 51، 89 الي 92؛ و ر.ك: شهيد مطهري، ولاءها و ولايتها، چ ششم، تهران، صدرا، 1370، ص 40 ـ 49 و 50 ـ 60.
[17] . صحيفه نور، ج 21، ص 89، پيام امام خميني به علماي سراسر كشور.
[18] . دكتر سيد حسين محمد جعفري، تشيع در مسير تاريخ، ترجمه سيد محمد تقي آيت اللهي، چ هفتم، تهران، دفتر نشر فرهنگي اسلامي، 1373، ص 344 و ر.ك: رسول جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، چ سوم، تهران، سازمان تبليغات، 71، ص 248 و 127.