زمزمه ی دلباختگان

برو ای باد صبا کن گذری
تو مهین پادشه خوبانی
جام دل از غم تو لبریز است
فاش می گویم و دلباخته ام
من همان روز که بشناختمت
تو همان عیسی روح اللهی
آدم و نوح نبی اللهی
تو محمد تو حسین و حَسنی
بهر دیدار تو در تاب و تبَم
گر نبودی تو ، افلاک نبود
آدم بوالبشر از کتم عدم
عدل افسانه شده چون عنقا
حاش لِلَّه که عنایت نکنی
« ناصر» م از کرمت آگاهم