رهایی زیباست، این را می توان از بال و پر زدن پرنده ای گرفتار در قفس دریافت. رهایی زیباست وقتی که اسیری دربند به لحظه آزادی لبخند می زند.

رهایی زیباست وقتی که دل های گرفتار در گناه را با عطر حضور و توجه آزادی می بخشیم.‎.‎.‎. به پرنده ای نگاه کن که در اوج گرفتاری در قفس به میله ها چشم دوخته است و آزادی را در میان آنها جست و جو می کند، همین امیدواری به رهایی است که باعث می شود روزی پرنده گرفتار در قفس بال و پر بگشاید و خودش را به شاخساری برساند و نغمه ای زیبا سر دهد.
با امید داشتن در اوج گرفتاری می توان لحظه هایی زیبا و خوشایند رقم زد، حیف است که در سختی ها چنان پا گم کنیم که از جاده امید در گودال ناامیدی اسیر شویم. خوب است بدانیم بال پرواز و رسیدن به اوج در لحظه های ناامیدی است که به ما عطا خواهد شد.