خشم حالت هيجاني ناخوشايندي است كه با برانگيختگي فيزيولوژيكي بالا، افزايش ضربان قلب، افزايش تنفس ، كوچك شدن مردمك چشم، انقباض ماهيچه ها و ترشح آدرنال همراه است.علاوه بر برانگيختگي فيزيولوژيكي، به هنگام خشم عقايدي نظير او نبايد با من اين طور حرف بزند يا فكركرده كيست؟ يا ديگر نمي توانم تحمل كنم، و در سطح هوشياري آشكارمي شود. خشم دو نوع است.، خشم آشكار، كه فرد از آن آگاه است و خشم نهفته كه به سطح ناهوشيار وا پس زده مي شود و در افسردگي نقش مهمي دارد.خشم مي تواند گذرا يا مزمن باشد. تقريباً همه افراد خشم گذرا را بعنوان يك هيجان طبيعي تجربه مي كنند. اين هيجان معمولاً واكنشي به يك ناكامي بوده و در كوتاه مدت خود به خود از بين ميرود.

خشم مزمن داراي ٣ ويژگي است : بيمارگونه، افراطي و غير منطقي.

علائم و نشانه هاي همراه با خشم مزمن عبارتند از :

1 - كم حوصلگي

2- شتابزدگي دائمي

3 - عجولانه حرف زدن و قطع كردن حرف ديگران

4 - رفتار خود محورانه

5 - ناتواني رد آرام بودن

6 - فشار خون بالا

7-ناتواني در لذت بردن از اوقات

8 - پرخاشگري كلامي

 9- خشم شناور