روى عن النّبى صلّى اللَّه عليه و آله انه قال: الناس في الدنيا ضيف و ما في ايديهم عارية و انّ الضّيف راحل و انّ العارية مردودة ألا و إنّ الدّنيا عرض حاضر يأكل منها البرّ و الفاجر و الآخرة وعد صادق يحكم فيه ملك عادل قاهر فرحم اللَّه من نظر لنفسه و مهّد لرمسه و حبله على عاتقه ملقى قبل ان ينفد اجله و ينقطع امله و لا ينفع النّدم.
از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم. چنين رسيده است كه فرمود: مردم در دنيا به منزله ميهمانانند و آنچه از لوازم دنيا در دست آنهاست امانت است و بالأخره ميهمان بايد كوچ كند و امانت هم رد شود. آگاه باشيد دنيا سفرهاى است گسترده كه خوب و بد از آن مىخورند و آخرت وعدهاى است راست كه حاكم در آن سلطان عادل مسلّطى است. پس خدا رحمت كند آن كس را كه در باره خود بينديشد و تهيّه قبر خود را در حال آزادى و اختيار ببيند پيش از آن كه زندگانى او تمام شود و مدّت آرزوهاى او به پايان رسد و در آن وقت ديگر پشيمانى به او نفعى نرساند.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
فقال الحسن عليه السّلام: من احبّ الدنيا ذهب خوف الآخرة من قلبه و من اراد حرصا على الدّنيا لم يزدد منها الّا بعدا و ازداد هو من اللَّه بغضا و الحريص الجاهد و الزاهد القانع كلاهما متوف اكله غير منقوص من رزقه شيئا فكلام التهافت في النّار و الخير كلّه في صبر ساعة واحدة تورث راحة طويلة و سعادة كثيرة و النّاس طالبان طالب يطلب الدنيا حتّى اذا ادركها هلك و طالب يطلب الآخرة حتى اذا ادركها فهو ناج فائز. و اعلم ايها الرّجل انّه لا يضرّك ما فاتك من الدنيا و اصابك من شدائدها اذا ظفرت بالآخرة و لا ينفعك ما اصبت من الدنيا اذا حرمت الآخرة
. از حضرت امام حسن مجتبى- عليه السّلام- رسيده كه فرمود:
كسى كه دنيا را دوست دارد خوف آخرت از دل او مىرود.
و كسى كه زياد براى دنيا حرص بزند غير از دورى از دنيا بهره نمىبرد و سبب مىشود كه بسيار مورد بغض و عداوت خدا قرار گيرد. و آن كس كه با جدّيت براى دنيا حرص مىورزد و آن كس كه با قناعت و زهد اوقات طى مىكند هر دو رزق مقرّر خود را كاملا دريافت خواهند كرد و چيزى از رزق زاهد قانع كم نخواهد شد. و آن حريص در اثر فعّاليت بسيار و گفتار شر خود را مستحق آتش خواهد كرد. و تمام خير در اين است كه زندگى دنيا را به منزله يك ساعت فرض كنى و در آن يك ساعت صبر كنى تا در آخرت سبب راحتى طولانى تو شود آخرت و سعادت بسيار در آن عالم نصيب تو گردد. و مردم در طلب كردن دو دستهاند: يك دسته دنيا را طلب مىكنند تا وقتى كه به آن رسيدند سبب هلاك آنها مىگردد. و يك دسته طالب آخرتند كه وقتى آن را درك كردند
سبب نجات و رستگارى آنها فراهم مىگردد. و بدان اى مرد كه اگر به آخرت دست يافتى و آن را به دست آوردى آنچه از دنيا از تو فوت شود و آنچه شدائد دنيا به تو برسد ضررى متوجّه تو نشده، و اگر از مقامات و درجات آخرت محروم شدى آنچه از منافع دنيا به تو برسد براى تو فايده نخواهد داشت. و كتب عمر بن عبد العزيز الى الحسن البصرىّ عظنى. فكتب اليه انّ رأس ما يصلحك الزّهد في الدنيا و الزّهد باليقين و اليقين بالفكر و الفكر هو الاعتبار فاذا فكرت في الدّنيا لم تتّخذها اهلا ان تنفع نفسك بجميعها فكيف ببعضها و وجدت نفسك اهلا ان تكرمها بهوان الدنيا و اذكر قول اللَّه عزّ و جلّ: وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً . فلقد عدل عليك من جعلك حسيبا على نفسك لقوله تعالى:
اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً .
عمر بن عبد العزيز به حسن بصرى نوشت كه مرا موعظه كن! پس براى او نوشت كه: بزرگترين چيزى كه تو را اصلاح مىكند زهد در دنيا است. و زهد به وسيله يقين پيدا مىشود و يقين به سبب فكر حاصل مىگردد. و فكر عبارت است از عبرت گرفتن. پس زمانى كه در امور دنيا فكر كردى آن را شايسته نمىدانى اگر چه تمام آن در اختيار تو باشد و به نفع تو باشد چه رسد به اين كه بعضى از آن را مالك باشى. و مىدانى كه گرامى داشتن نفست به اين است كه دنيا را خوار و بىمقدار بدانى و به ياد بياور آيه كريمه
قرآن را كه خداى متعال مىفرمايد: و هر انسانى را نامه عملش را به گردنش آويزان خواهيم نمود و خارج مىكنيم با او در قيامت كتابى كه مىبيند آن را گشوده. و خداى متعال با تو به عدالت رفتار فرموده كه تو را محاسب بر خودت قرار داده و مىفرمايد: بخوان كتاب خود را و بس است كه تو خود حساب خود را بنمايى.
