در حالي كه نامزدهاي اين جشنواره دانشجويي باسابقه، ديروز معرفي شدند و امروز برگزيدگان آن در تالار شهيد آويني دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران روي صحنه ميروند، هيچ يك از نهادهايي كه قول حمايت از اين رويداد هنري را داده بودند، ريالي به آن كمك نكردهاند.
مجيد نظيمي آراني، قائم مقام اين جشنواره در اين باره ميگويد: تنها دانشگاه تهران 2 ميليون تومان، آن هم در قالب وام به ما داده بود كه زود تمام شد و تا امروز ديگر هزينههاي آن به صورت شخصي و با پول تو جيبي دانشجويان تامين شده است.
او ادامه ميدهد: به دليل مشكلات مالي، ناچار شديم بليت بفروشيم و هر يك از دانشجويان براي تماشاي نمايشها مجبور شدند هزينه كنند، در حالي كه اين جشنواره از آن خود آنان است.
بازنگري در بنيان
سعيد اسدي، مدرس تئاتر در دانشكده هنرهاي زيبا كه خودش در دهه 70 يكي از دانشجويان فعال در اين جشنواره بوده است، در معرفي ويژگي اصلي آن ميگويد: تئاتر تجربه، جشنواره خود جوش دانشجويي بود كه ابتدا با نمايشهاي كوتاه و سپس با افزوده شدن بخش خلاقيتهاي نمايشي راه افتاد و خيلي زود خود را به عنوان يك رويداد تاثيرگذار و پيشرو معرفي كرد.
او ادامه ميدهد: در آن زمان هم اين جشنواره به جايي وابستگي نداشت و جايزهها هم بيشتر معنوي بودند تا مالي. براي مثال يادم ميآيد كه يك دوره كتابهاي بهرام بيضايي با امضاي نويسنده به برگزيدگان اهدا شد كه بازتاب خوبي هم داشت.
اسدي ميافزايد: متاسفانه در حال حاضر جشنواره نه آن خودجوشي را دارد و نه حمايت تمام و كمال از آن ميشود. از نظر محتوايي هم با توجه به آن كه اشتياق گذشته در دانشجويان وجود ندارد، خلاقيت و ذوق كمتري هم در نمايشهاي شركت كننده در جشنواره ديده ميشود.
اين مدرس تئاتر با تاكيد بر اين كه يك بازنگري در بنيان اين جشنواره بايد صورت بگيرد، ادامه ميدهد: متاسفانه در چند سال گذشته بيشتر به اين جشنواره اعانه دادهاند و نه اعتبار و هيچ رديف بودجهاي براي برگزاري آن وجود ندارد.
اسدي با اشاره به اين كه دانشجويان بايد به دنبال راهكارهايي براي تامين هزينههاي اين رويداد باشند، تاكيد ميكند: بخشي از اهميت برگزاري تئاتر تجربه در آن است كه هم هنرمندان آينده را معرفي ميكند و هم دانشجويان را با امور اجرايي آشنا و در واقع مديران هنري سالهاي بعد را ميسازد.
يك جشنواره پژوهشي
دكتر رحمت اميني هم كه سالها قبل به عنوان دانشجو در اين جشنواره شركت ميكرد و چند دوره هم داور آن بود، در باره اهميت تئاتر تجربه ميگويد: وجود چنين جشنوارههايي نه تنها ضرورت دارد، بلكه بسيار كم است و متاسفانه نمونهاش را نداريم. رئيس گروه نمايش دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد ادامه ميدهد: من با اين رويكرد كه برگزاركنندگان اين جشنواره خود دانشجويان باشند، موافقم، اما اين كه چون دانشجويي برگزار ميشود، نياز بهبودجه ندارد، مخالفم.
اين مدرس و كارگردان تئاتر با اشاره با اين كه تئاتر تجربه به خاطر تخصصي بودنش بايد بيشتر حمايت شود، ميافزايد: ما در دانشكده هنر و معماري هم به صرافت برگزاري چنين جشنوارهاي افتادهايم؛ چرا كه استادان و كارشناسان دانشگاه با ديدن نمايشهاي آن ميتوانند به نقاط قوت و ضعف آموزشهاي خود پي ببرند.
رحمت اميني در قالب يك پيشنهاد ميگويد: وقتي بخش بزرگي از بودجههاي پژوهشي در پايان سال برگشت ميخورد، چرا اين جشنواره كه در واقع يك پژوهش عملي است، نبايد از اين اعتبارات بهرهمند شود. دراينصورت است كه هم ميتوان هويت اين رويداد را حفظ و هم مشكلات مالي آن را بر طرف كرد.
