عصارة فضايل

امام مهدي(ع) وارث همة انبيا و اوليا و عصارة فضايل همة آنهاست. در برخي از روايات و كلمات بزرگان شباهت‌هاي نام امام مهدي(ع) با پيامبران و اوصياي الهي به تصوير كشيده شده است، كه يكي از آنها صلوات منسوب به حكيم ربّاني، خواجه نصيرالدّين طوسي(ره) است.

اشاره:
امام مهدي(ع) وارث همة انبيا و اوليا و عصارة فضايل همة آنهاست. هر آنچه خوبي در اوّلين و آخرين وجود داشته، همه در وجود شريف آن حضرت متجلّي شده و ايشان را آينة تمام‌نماي حق ساخته است. در برخي از روايات و كلمات بزرگان شباهت‌هاي نام امام مهدي(ع) با پيامبران و اوصياي الهي به تصوير كشيده شده است، كه يكي از آنها صلوات منسوب به حكيم ربّاني، خواجه نصيرالدّين طوسي(ره) است.

در اين صلوات، حضرت مهدي(ع) با ويژگي‌هاي پدران ارجمند خويش توصيف، فضايل و مناقبي كه آن حضرت از اجداد خويش به ارث برده، بيان شده است.
شايان ذكر است كه صلوات خواجه نصير را به عنوان توسّل به ذيل عنايت حضرت بقيّـةالله(ع) مي‌خوانند.

اين صلوات را با هم مي‌خوانيم:
«بار خدايا! رحمت‌هاي پياپي فرست و درودهاي خجستة خويش را ارزاني دار، بر امام بزرگواري كه صاحب دعوت محمّدي است و صولت حيدري و عصمت فاطمي و حلم حسني و شجاعت حسيني، عبادت سجّادي و مفاخر باقري و آثار جعفري و علوم كاظمي و حجج رضوي و جود تقوي و نقاوت نقوي1 و هيبت عسكري و غيبت الهي.

آن قائم به حق و درفش افراز صدق مطلق، كلمة خدايي و امان الهي و حجّت ربّاني، برپا ‌دارندة امر خداي و گسترندة آيين عدل خداي و پيروز گردانندة حكم خداي و پاسدارندة ناموس خداي، امام آشكارا و نهان، برطرف‌سازندة گرفتاري‌ها و اندوهان، صاحب جود و بخشش و احسان، امام بر حق، ابوالقاسم محمّد بن الحسن، صاحب عصر و زمان، روشن‌كنندة حق و برهان، خليفة خداي رحمان، عدل و انباز قرآن، آشكارساز مظاهر ايمان و مهتر آدميان و پريان. رحمت‌ها و درودهاي خدايي بر او باد و بر همة نيكان پاك او. درود و رحمت و سلام و تحيت بر تو باد! اي وصيّ حسن عسكري و اي جانشين شايستة شايسستگان، اي امام زمان، اي مهدي قائم منتظران، اي زادة ختم رسولان، اي فرزند اميرمؤمنان، اي امام مسلمانان، اي حجّت خدا در ميان مردمان، اي سرور ما، اي مولاي ما! ما به آبروي تو، روي به درگاه خدا آورديم و تو را نزد خداي شفيع ساختيم و به اعتبار منزلت تو، حاجات دو جهان خويش طلبيديم. اي سرافراز در نزد خدا و اي آبرومند بارگاه كبريا، حاجات ما را، از خداي عزيز جليل، تو طلب كن و برآورد آنها را تو بخواه.»2


ماهنامه موعود شماره 114

پي‌نوشت‌ها:
٭ به نقل از: حكيمي، محمّدرضا، خورشيد مغرب، صص 175-176.
1. نقاوت: پاكي و پاكيزگي، مطهّر بودن.
2. اين صلوات، كه داراي 14 بند است و در توسّل به ذيل عنايات چهارده معصوم(ع) انشا شده است، به «دوازده امام خواجه نصير» شهرت يافته است. نسخه‌هاي خطّي و چاپي آن، در دسترس است، از جمله در كتاب مفتاح، در نسخه‌ها، گاه اختلافي در ضبط وجود دارد. بند چهاردهم كه در بالا آورده شده است، از مجموعه‌اي خطّي نقل شد و جمله‌اي از آن، از روي نسخه‌اي چاپي تكميل گرديد.