هرگز بچه را از رها کردنش نترسانید. پدر و مادر باید برای فرزندشان پناه گاه امنی باشند تا از آنجا بچهها بتوانند به دنیا گام نهند. در غیر این صورت آنان از حیث رفتاری، به افرادی وابسته و بدون اعتماد به نفس بدل میگردند.
چنانچه کودک نوپایی دارید که گوشه خیابان نشسته و تکان نمیخورد. باید به او بگویید: «یا با من بیا یا دستت را میگیرم و با خود میبرم.»
و اگر ضرورت ایجاد کرد، بلندش کنید و با خود ببرید: اگر فرزندتان دوست دارد وقت تلف کند بکوشید به وی توجه بیشتری داشته باشید. بهطور مثال بگویید: تا 10 دقیقه فرصت داری تا با دوستت بازی کنی و بعد بیایی». این کلام موثرتر از آن است که کودک را بترسانید و به او بگویید میگذارید و میروید. این نکته مهم را فراموش نکنید.
همیشه کاری کنیم که کودکمان بداند دوستش داریم.
