براساس آموزه های قرآنی، هرگونه اذیت و آزار اهل بیت(ع) و دشمنی با ایشان به معنای اذیت و آزار پیامبر(ص) است که خشم الهی را به همراه خواهد داشت. این افراد به سبب این در دنیا ملعون هستند و خداوند و لعن کنندگان، آنان را به سبب همین جرم و کفر لعن می کنند.
خداوند در آیه۲۳ سوره محمد، دشمنی با پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) را از عوامل حبط اعمال می شمارد؛ به این معنا که اگر کسی کار خیر و خوبی کرده باشد و ایمان و تقوایی داشته باشد با هر گونه دشمنی نسبت به اهل بیت(ع) که جان و نفس پیامبر(ص) هستند، دشمن پیامبر(ص) شناخته و کافر می باشند و تمام اعمال خیر و خوب و اسلام ایشان حبط می شود.
در حقیقت دشمنی با اهل بیت(ع) و پیامبر(ص) از عوامل خسران و زیان ابدی است؛ زیرا کسی که با اهل بیت(ع) دشمنی می ورزد، از ولایت و محبت و اطاعت ایشان بیرون رفته و از حزب الله درآمده و به ولایت و محبت طاغوت و شیطان در آمده و عضو حزب شیطان گشته است. (مجادله، آیات۹۱ و ۰۲)
چنین افرادی، در دنیا و آخرت خوار و ذلیل خواهند بود و دشمنی ایشان با اهل بیت(ع) و پیامبر(ص) سبب قرار گرفتن در دوزخ و خواری آن خواهد شد.(مجادله، آیات۵ و ۰۲)
دشمنان اهل بیت(ع) و پیامبر(ص) به سبب خروج از ولایت الهی، به ولایت طاغوت وارد می شوند و همین رها شدن و افتادن در ورطه ولایت طاغوت ایشان را به دوزخ می رساند. که بد مسیر و سرنوشتی است. (نساء، آیه۵۱۱)
دشمنان اهل بیت(ع) براساس آیات سوره کوثر، دور و جدا شده از همه خوبی ها و نعمت های الهی خواهند بود و نام و نشان ایشان از میان می رود.
دشمنان اهل بیت(ع) به حال خود در دنیا رها می شوند و خداوند هیچ توجه و عنایتی به آن نخواهد داشت (نساء، آیه۵۱۱) در حقیقت خداوند آنان را همانند کافران به حال خودشان رها می کند تا در قیامت به سخت ترین شکل مجازات نماید.
دشمنان اهل بیت(ع) هرگز در دنیا خوش نام نخواهند شد (کوثر، آیات۱و ۳) و بدنامی همواره با ایشان خواهد ماند. در آخرت نیز خداوند آنان را با علامت گذاری بر بینی، خوار و ذلیل خواهد کرد. (قلم، آیات ۲۱ تا ۶۱ و نیز فرقان، آیات۰۳ تا ۴۳)
دشمنان اهل بیت(ع) از حزب شیطان بوده (مجادله، آیات۹۱ و ۰۲) و در نهایت نیز شکست می خورند و سرخورده خواهند شد و از عزت و قدرت واقعی بی بهره خواهند ماند. (همان)
در آیات قرآنی مطالب دیگری نسبت به آثار و پیامدهای دشمنی با اهل بیت(ع) آمده است که در این جا به همین مقدار بسنده می شود. البته در روایات بسیاری دشمنی با اهل بیت(ع) و آثار و پیامدهای آن از زبان پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) بیان شده است که در این مقاله آورده نشده و فقط به ذکر آیات بسنده شده است. در روایات تفسیری، این حقیقت بیان شده است که دشمنی با اهل بیت(ع) به هر شکل و صورتی می تواند زندگی انسان در دنیا و آخرت را دگرگون سازد؛ زیرا ملاک و معیار ایمان و کفر، دوستی و دشمنی با اهل بیت(ع) است. با توجه به آن چه بیان شد به سادگی می توان کفر قاتلان حضرت ابی عبدالله الحسین(ع) را دریافت و این که آنان سزاوار قتل بلکه تقتیل می باشند، چه رسد که لعن و نفرین آنان جایز باشد؛ چرا که هرگونه اذیت و آزاررسانی به اهل بیت(ع) جواز لعن و قتل خواهد بود و کسانی که مرتکب قتل اهل بیت(ع) می شوند، نه تنها سزاوار لعن و قتل هستند، بلکه عذاب جاودانه و دوزخ آتشین شایسته آنان است.
براساس آیات ۱۱ تا ۵۱ سوره شمس این معنا از قرآن به دست می آید که همه کسانی که به این اذیت و آزار و قتل رضایت دارند، در حکم قاتل یا قاتلین آن حضرت می باشند؛ زیرا خداوند با آن که یکی از ثمودیان، ناقه صالحی را پی کرد و آن را کشت، همه را در این آیات به قتل متهم می کند و عذاب دنیوی و اخروی را برای آنان اثبات می کند. یزید و یزیدیان تاریخ هر چند که اشقی الاشقیاء را برای ذبح ناقه الهی و ثارالله فرستادند و او به تنهایی مرتکب این جنایت عظیم شد، ولی همه کسانی که در این عمل راضی و خشنود بوده و همراه و هم فکرند، به عنوان اهل شقاوت شناخته شده و در آن در خواهند آمد. بنابراین، قاتلین و کسانی که به این عمل رضایت دارند، در حکم خداوندی، یکسان تلقی می شوند و همان احکام قاتل بر آنان بار می شود.
